Pages

Showing posts with label သိေစရန္. Show all posts
Showing posts with label သိေစရန္. Show all posts

Thursday, November 25, 2010

မ . က . ဒ . တ ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ား၊ ရဲေဘာ္သစ္မ်ား အဓိက အထူးသတိ ရွိဖို႔ရာ။ အမည္တခုကိုေတာ့ ေငြမွင္သုတ္ထားပါတယ္၊ သိခ်င္ရင္ေတာ့ ျခစ္ၿပီးေတာ့ဖတ္ပါ။

ရဲေဘာ္ . .

ကိုယ္ ... ကို အေတြ ့အဳကံု (နု) တယ္မေရးပါဘူး (နည္း) တယ္ေရးတာပါ။
ဒီစကားလံုး ကမင္းကိုထိခိုက္ နစ္နာေစတယ္ဆိုရင္ ငါရုတ္သိမ္းပါတယ္။ မင္းနဲ ့ငါ ဳကားမွာ အဖုအထစ္မရွိေစခ်င္ပါ ။
ကိုယ့္ ရဲေဘာ္အခ်င္းခ်င္း နွိမ္ခ်လိုစိတ္ လံုး၀မရွိပါဘူး။ နပ္ေစခ်င္တယ္။
စာတေစာင္ကို ဖတ္ျပီးဘယ္လိုသူကေရးတယ္ဆိုတာ နပ္ဘို ့ေျပာတာပါ။ ..... ဆိုတဲ့ အီးေမးလ္ ကို ရဲေဘာ္ ..... လို ့ ေျပာေနမွေတာ့ကြာ။
ရဲေဘာ္ ..... ကတိုက္ပြဲတခုမွာ သူေသအေလာင္းေကာင္ေတြၾကားထဲက ေသခ်င္ေဆာင္ျပီး ရန္သူ ့လက္ကအသက္စြန္ ့လြတ္ေျမာက္လာခဲ့၊
တိုက္ပြဲ၀င္လာခဲ့တာ ကအစ။ ကိုယ္တို ့ ေလးစားပါတယ္။ သိလည္းသိပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အရုိးခံစိတ္နဲ ့့ ဆူးငွက္ ဆိုတဲ့ ေလာက္ေကာင္ရဲ ့ ေဆာင္းပါးကိုတင္ေပးတယ္ဆိုတာ နားလည္ေပးထားပါတယ္။

သူ ့အကိုလုပ္တဲ့သူ (ဆူးငွက္)က အာရံုဦး မွာဖူးသည့္ၾကာ ဇာတ္ကားကို ပံ့ပိုးခဲ့တယ္။
(မင္းတို ့ငါတို ့လည္း ၀ိုင္းစုခိုင္သိမ္း အပါအ၀င္ အာရံုဦးမွာဖူးသည့္ၾကာ ဇာတ္ကားမွာပါတဲ့သူေတြကို ကန္ ့ကြက္ခဲ့ၾကတာဘဲေလ။)
ေအာင္မိုး၀င္း(ငေပါေလး) ကဒီမွာ အတိုင္းထက္အလြန္လိုက္ဖြတယ္။ အခ်င္းခ်င္း စိတ္၀မ္းမကြဲကြဲေအာင္ ရန္တိုက္ေပးတယ္။
အခြင့္အေရးတခု အက္ေဳကာင္းတခု ရလာတာနဲ့ ေအာင္မိုး၀င္း(ငေပါေလး) တေယာက္တည္း အေကာင့္နာမည္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ ့ထိုးခဲြေတာ့တာဘဲ။
ဒီ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ေမးေတြထဲမွာ အဲဒီ့ ေကာင္ရဲ ့မသမာမွုေတြ သက္ေသအျဖစ္ရွိေနပါတယ္။

ေနာက္ျပီး ညီလုပ္တဲ့သူ ေအာင္မိုး၀င္း(ငေပါေလး) က မကဒတ ကို နိုင္ငံတကာေရာက္ရဲေဘာ္ေတြ အယံုအဳကည္ ကင္းလာေအာင္ . .
မကဒတ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေ၀ဘန္တိုက္ခိုက္တယ္။ ေထာက္ပံ့ေရးကြန္ရက္ေတြ အားနည္းလာေအာင္ ထင္ေယာင္ထင္မွားေတြေလ်ာက္ေရးတယ္။္
ေဟာအခု အကိုလုပ္တဲ့ ဆူးငွက္ က ဒီဘက္ကလိုလို ျပန္ရပ္ ျပတယ္။ ဒါဟာ လုပ္စားေတြရဲ ့ ပရိယာယ္ေတြ လုပ္ကြက္ေတြပါ။
ေျမာပါမသြားဘို ့ကိုအဓိက ရည္ညြန္းခ်င္တာပါ။
..... တင္တဲ့ ပို ့စ္ ကိုေမးခြန္းျပန္ေမးထားတဲ့ တူေမာင္ညို ဟာ ဒီေကာင္ေတြညီအကို အေဳကာင္းကိုသိေနသူ ျဖစ္နိုင္တယ္။

ေစာင့္ဳကည္ေနပါ ဒီေကာင္ငေပါေလး(ေအာင္မိုး၀င္း) အေဳကာက္အကန္ ကက္ကက္လန္ေအာင္ လိုက္ကိုက္ေတာ့မယ္။
သူတို ့ညီအကိုက ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ လုပ္စားေတြဆိုေတာ့ ေကာင္တာေတြ ပစ္ေတာ့မယ္။ မင္နဲ ့ငါနဲ ့ကို ရန္တိုက္ေပးေတာ့မယ္ . . သတိထားပါ။

မကဒတ ကို တိုက္ခိုက္ျဖိဳခြဲ သူမွန္သမွ် ငါတို ့ရန္သူဘဲ။
မကဒတ ဆိုတာ မင္းဘဲ ၊ မကဒတ ဆိုတာ ငါဘဲ ။
ငါတို ့ကိုဘယ္လို ထိုးနွက္ေနသလဲ . . ။ ေအအန္ကုန္း ဆိုတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ကိုမင္း ဖတ္ဳကည့္ေလ ။
ငါမင္းဆီကို ဖုန္းဆက္ပါအံုးမယ္။

2010/11/25 ......

ျပန္လည္အေၾကာင္းျပန္တဲ့စာကိုဖတ္ရပါသည္။ေက်းဇူးတင္ပါသည္။အေလးနက္နားလည္ပါသည္။အေတြ့အၾကံဳႏုတယ္ဆိုတာဘာကိုေျပာတာလဲ။
ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။က်ေနာ္အေတြ့အၾကံဳႏုတယ္ဆိုခင္ဗ်ားဆီကအေတြ့အၾကံဳရင့္က်က္မႈေတြကဘာေတြလည္းဆုိတာကိုလည္း
ႏိႈင္းယွဥ္ျပမွအေတြ့အၾကံဳႏုတယ္ဆိုတာကိုလက္ခံလို့ရမွာေပါ့။အလကားေနအလကားအေတြ့အၾကံဳႏုတယ္ဆိုတဲ့ေ၀ါဟာရကိ ုအလြယ္
သံုးျပီးတဘက္သားကိုႏွိပ္ခ်သည့္အသံုးအနွဳန္းျပဳမူလိုက္ျခင္းဟာမိမိအတြက္လည္းမေကာင္းဘူး။သူတပါးအတြက္လည္းနားမခ်န္းသာ
ျဖစ္ရတယ္။စစ္အာဏာရွင္ကို(ကန္ေတာ့ပါရဲ့)လေမြးမေပါက္ခင္ကတည္းကအသက္စြန့္ျပီးတိုက္ခိုက္လာတာပါ။ရန္ငါစည္းကျပတ္ျပီး
သားပါ။ဒီေနရာမွာကိုယ္ရည္ေသြးတီးလံုးတီးဖို့စိတ္ကူးမရွိပါဘူး။စိတ္လည္းမ၀င္စားဘူး။သို့ေသာ္ဘယ္သူကဘာလည္းဆို တာရင္ဘတ္
ေတြထဲမွာရွိေနတယ္ဆိုတာယံုတယ္။
စစ္အာဏာရွင္ကိုတိုက္ပြဲ၀င္ဘို့
ခိုင္မာတဲ့တပ္ေပါင္းစုတည္ေဆာက္ၾက။


ရဲေဘာ္ . . . .ကိုယ္ကမင္းကိုသိေနပါတယ္။ ကိုယ္လဲ မကဒတ ရဲေဘာ္တေယာက္ပဲ ။ဒီစာကလည္း မင္းနဲ ့ မကဒတ အေပၚ သစြုာရွိခ်င္လို့ ျပန္ေရးေပးတာပါ။ဒီစာကိုလည္း ရဲေဘာ္ ..... နာမည္ နဲ ့ ဟိုငေပါေလး(ေအာင္မိုး၀င္း) က ျပန္ခ်င္ျပန္ေနအံုးမွာပါ။မင္းကအေတြ ့အဳကံုနည္းေနေသးေတာ့ မင္းလုပ္ပံုက . .သူခိုးေတြကို ဓားရိုးကမ္းေနတာ . . ကို မင္းမသိဘူးဆိုတာ ငါနားလည္ပါတယ္။တကယ္ေတာ့ တူေမာင္ညို ျပန္ေမးထားတာကိုလည္း မင္းနားလည္နိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ အတြင္းသိေတြသာ နားလည္မွာမို ့ပါ။့ဆူးငွက္ ဆိုတာေအာင္မိုးဝင္း(ငေပါေလး) ရဲ ့အကို . . ။အကိုလုပ္တဲ့သူ ဆူးငွက္က ျပည္တြငး္ကေန သူ ့လူ ကိုယ့့္ဘက္သား လုပ္ျပီးခြစားေနတယ္ ။ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ အလိုက်ေပါင္းျပီး သူ ့ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားကို ေပါင္းရိုက္ေနသလို . .။ေအာင္မိုးဝင္း(ငေပါေလး) ဆိုတဲ့ သူ ့ညီကလည္း ငါတို ့ျပည္ပမွာလိုက္ေမႊေနတာ . .။စစ္အုပ္စုရဲ ့ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရးကို ျပည္ပမွာ အဓိကေဆာင္ရြက္သူျဖစ္တယ္။သူတို ့ညီအကို နွစ္ေယာက္လံုးက လူေတြအထင္ၾကီးေအာင္ အေမလူလုေဒၚအမာရဲ ့နာမည္ကိုတြင္တြင္ သံုးေလ့ရွိတယ္။မင္းတို ့နယူးေယာက္က ဒီဇိုငး္ဆရာ။ ဓာတ္ပံု ကိုေအာင္မိုးဝင္းရဲ ့လွဳပ္ရွားမွုေတြကို . .ေအာင္မိုးဝင္း(ငေပါေလး) က သူလုပ္သလိုလို ဘာလိုနဲ ့ သံေယာင္လိုက္တယ္။ လူေတြအထင္ၾကီးေအာင္ လုပ္တယ္။၉၆ ေက်ာင္းသားလို ့ဆိုတယ္။ အမွန္က ဒီငေပါေလး(ေအာင္မိုးဝင္း) ကလူလယ္ကြ။ နိုင္ငံျခားသြားခ်င္လို ့လိမ္ဆင္လုပ္လာတာ။ျမဝတီညကားလက္မွတ္ အဆင္သင့္ျဖတ္ထားျပီးမွ ေန ့ခင္းေက်ာင္းသားဆနြျပပြဲ မွာဝင္ေရာျပီး ေဒါ့က်ဴးမန့္ ယူလာခဲ့တာ။ အဲ ေနာက္ေန ့မနက္မဲေဆာက္ကိုေရာက္လာတာ။ မဲေဆာက္ေရာက္ေတာ့ နိုင္ငံျခားသြားခ်င္တာ ဟန္မေဆာင္နိုင္ေတာ့ဘဲ ။ ဗကသ နာမည္ကိုအလြဲ သံုးစားခုတုန္းလုပ္ျပီး ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ လုပ္တဲ့ ညီလာခံကိုလာတယ္တယ္ဆိုျပီး ခုန္ခ်လိုက္တာဘဲ . . ေဟ့ေကာင္ေရ။အခုဳကည့့္ ငါတို ့မင္းတို ့ရဲ ့ အဓိကမဟာဗ်ဴဟာက စစ္အုပ္စုကို နိုင္ငံေရး စားပြဲ၀ိုင္းေပၚေရာက္လာေအာင္ ဘက္ေပါင္းစံု ကခ်ည့္နဲ ့၊ေဘးဳကပ္နံဳကပ္ျဖစ္ေစမဲ့ . .လက္နက္တိုင္တိုက္ပြဲ အပါအဝင္ နည္းေပါင္းစံုတိုက္ပြဲ ၀င္သြားၾကဘို ့၊နိုင္ငံတကာ အင္အားစုေတြက ၀န္းရံ ပံ့ပိုးသြားၾကဘို ့ကို . . စည္းရံုးဳက ၊ လွဳ့ံေဆာ္ၾက ညီညြတ္ေရးတည္ေဆာက္ေနခ်ိန္မွာ . .နိုင္ငံတကာေရာက္ ေက်ာင္သားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ေတြကို အရင္ဆံုးဖရိုဖရဲျဖစ္ေအာင္ . . အဓိက ကေတာ့ . . လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးကို မေထာက္ပံ့ခ်င္ေအာင္ . .လက္ရွိတိုက္ပြဲဝင္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲ ့ တာ၀န္ရွိေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ပုတ္ခတ္တိုက္ခိုက္တယ္ ။ကိုသံခဲတို ့ကိုလြဏး္နီတို ့ကိုပုဂြိဳလ္ေရး ေတြလိုက္တိုက္ခိုက္တယ္ ။ (ဟိုလူေတြက သူ ့အလုပ္နဲ ့သူဒီဂရုေမးေတြေတာင္လိုက္ဖတ္ခ်ိန္မရပါဘူး။)အဲသလို လက္ရွိတာ၀န္ ရွိတဲ့သူေတြကို အမ်ားကထင္ေယာင္ထင္မွား ျဖစ္ေအာင္လုပ္ျပီး ။ ေထာက္ပံ့ေရးလမ္းေဳကာင္း ေလ်ာ့နည္းျပတ္ေတာက္သြားေအာင္ ထိုးနွက္တဲ့လုပ္ေဆာင္ခ်က္ပဲ။ ဒါဟာ ျဖတ္ေလးျဖတ္ စီမံကိန္းပဲ။ေနာက္ျပီး မကဒတ နဲ ့လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး လမ္းစဥ္ကို ပ်က္စီးေအာင္လုပ္သြားမယ္ . . ဒါဘဲ စစ္အုပ္စုလိုခ်င္တာက။ဒီ့ထက္ပိုျပီးတိတိက်က် ေထာက္ျပရရင္ . မကဒတ ကိုဘယ္ အန္ဂ်ီအိုကမွ မေထာက္ပံ့ဘူး ။ မင္းတို ့ ငါတို ့ ရဲ ့အေထာက္အပံ့၊ ၀န္းရံမွဳအားနဲ ့တိုင္ပြဲ၀င္ရမွာ၊ ရပ္တည္ရမွာ ။ ဒါကို ငေပါေလး(ေအာင္မိုး၀င္း) က စနစ္တက် ဘေလာ့ဂ္လုပ္ျပီး သူေတာင္စားေတြဆိုျပီး ၀ါဒျဖန့္တယ္။ဒါကို စစ္အုပ္စုက သိတယ္ ဒါေၾကာင့္ နည္းဗ်ဴဟာတခုအေနနဲ ့ေအာင္မိုး၀င္း(ငေပါေလး)တို ့ညီအကိုလို ေလာက္ေကာင္ေတြကို အသံုးျပဳေနတာေပါ့။ ..... ေရ . . မင္းတို ့လိုလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးကို ဆင္နြဲလာတဲ့ သူေတြက (အထူးသျဖင္)့ မကဒတ ရဲေဘာ္ေတြ သတိရွိဘို ့လိုတယ္။စာလည္းရွည္သြားျပီ . . တခုအေရးဳကီးတာေလး ထပ္ေျပာပါရေစ . . ။အဲဒါကေတာ့ . ကိုသန္း၀င္း ကိုတယ္လီဖုန္းနဲ ့ေဆြးေနြးေပးပါ . .။ ဒီေအာင္မိုး၀င္း(ငေပါေလး)ကို ေဂါင္းလိုက္မခံေပးပါနဲ ့လို ့ . . .ဒါဟာ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး (တနည္းအားျဖင့္) မကဒတ အတြက္အင္မတန္ အန္ဒရာယ္ ဳကီးပါတယ္။မကဒတ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္၏ သစြာကိုေစာင့္သိရုိေသၾကပါ။ မကူညီခ်င္ရင္ေနပါ မေနွာက္ယွက္ပါနဲ ့။2010/11/24 Tin Oo

“အာရံုဦးမွာဖူးသည့္ၾကာ” ဇာတ္ကားရုိက္ကူးေရး မွာ ဘာေၾကာင့္ ပါဝင္ရတာလဲ ဆိုတာလည္း “ဆူးငွက္“ ရွင္းျပသင့္တာေပါ့။ “သမုိင္းနဲ႔ အမွန္တရား ” အခုလိုတင္စားေရးတာေလးကေတာ့ အႏုပညာဆန္ပါတယ္။ သူ႔(ဆူးငွက္) စာထဲမွာပါတဲ့ ေအာက္ပါအခ်က္က ဒီကိစၥကို ရွင္းလင္းျပတာလား။ “က်ေနာ္ကိုယ္ႏိႈက္ကပဲ ဒီရက္ပိုင္းမွာ ၾကီးၾကီးမားမား ဘဝနဲ႔ရင္းရေလာက္တဲ့ သင္ခန္းစာတခုရခဲ့တယ္။ ဗဟုဝါဒေခတ္မွာ အရင္လို ခြဲခြဲျခားျခား လားလားမုန္းထားစရာမလုိဘဲ လူမႈဆက္ဆံေရးဆိုတာ ယံုၾကည္ခ်က္ၾကီး တစ္ခုလံုးနဲ႔စာရင္ အဓိကေတာ့ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူး၊ အားလံုးဟာ နည္းဗ်ဴဟာမွာပဲ ကြဲေနၾကလို႔ပါ၊ ရန္သူမရွိ၊ မိတ္ေဆြသာရွိ ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္း မိတ္ေဆြလိုပဲ သေဘာထားၿပီး မိတ္ေဆြတဦးကို က်ေနာ္ စုေဆာင္းထားတဲ့ ဒုတိယကမၻာစစ္ၾကီးကာလ အဂၤလိပ္ေတြ မိုင္းခြဲဖ်က္ဆီးသြားတဲ့ အင္းဝ တံတားၾကီးရဲ႕ ေရွးေဟာင္းဓာတ္ပံုႏွစ္ပံုကို စာအုပ္တအုပ္ထဲက ေကာ္ပီကူးၿပီး ေပးလိုက္မိပါတယ္။ အဲဒီမိတ္ေဆြကတဆင့္..... ေနာက္တဆင့္ ......။ အဲဒီေနာက္တဆင့္ကမွ ေနာက္တဆင့္ ...... ။ ဒီလိုနဲ႔ မထင္မွတ္ဘဲ ဘယ္လိုမွ မပတ္သက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေနရာ၊ ဘယ္လိုမွ မဝင္ဆံ့ဖူးတဲ့ေနရာ၊ ဘယ္လိုမွ အဆက္အစပ္မရွိဖူးတဲ့ ေနရာ၊ ဘယ္လိုမွ အဆက္အဆံ မရွိဖူးတဲ့ေနရာမွာ သမိုင္းဝင္ မွတ္တမ္းဓာတ္ပံုမ်ား စုေဆာင္းရွာေဖြေပးသူ ဆိုၿပီး အျဖဴေပၚ အမည္းတင္လိုက္ေလေတာ့ ......။ ”တူေမာင္ညိဳ ၂၅ ႏုိဝင္ဘာ

မစ္ေရႏွင့္ နတ္သုဒၶါ
ဆူးငွက္ အဂၤါေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ ၂၃ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၂၀ နာရီ ၃၇ မိနစ္
သတင္းသမားတေယာက္မွာ အဓိကအေရးႀကီးတဲ့အခ်က္က ယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ က်င့္ဝတ္ပါပဲ။ ဒီယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ က်င့္ဝတ္ဆိုတာကေတာ့ မဟာဗ်ဴဟာေပါ့ေလ။ မဟာဗ်ဴဟာက မွန္ကန္ရမယ္။ အမွန္တရားအတြက္၊ ျပည္သူအတြက္ပဲျဖစ္ရမယ္။ ေကာင္းၿပီ....ဒီမဟာဗ်ဴဟာကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမွာက နည္းဗ်ဴဟာပိုင္းေပါ့။ နည္းဗ်ဴဟာပိုင္းကလဲ အေရးၾကီးတယ္။ တဖက္က အမွန္တရားဆိုတာလဲျဖစ္ေနတယ္။ ျပည္သူလူထုအတြက္ အသိေပးရမွာလဲျဖစ္တယ္။ တိုင္းျပည္အတြက္လဲ ဒီအသိေပးျခင္းက တကယ္အက်ဳိးရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခက္အခဲအက်ပ္အတည္းေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီအခက္အခဲက သာမန္မွ်လဲျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ၾကီးၾကီးမားမားျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ အႏၲရာယ္ျဖစ္ေလာက္တာလဲျဖစ္ႏိုင္တယ္။ လိုအပ္ရင္ အသက္ေတာင္မွ စြန္႔ရင္စြန္႔ရမယ္။ အမွန္တရားဆိုတာကလဲ အခ်ိန္အခါလိုက္ၿပီး၊ ေနရာလိုက္ၿပီး၊ ပုတ္သင္ညိဳ အေရာင္ေျပာင္းသလို လုပ္လို႔ မရဘူး။ ကိုယ့္ယုံၾကည္ခ်က္ခိုင္မာမႈကို အေျခခံၿပီး အမွန္တရားဆိုတာ အၿမဲတမ္းတသမတ္ထဲ ျဖစ္ေနရမယ္။
အမွားနဲ႔ အမွန္ၾကားမွာ သတင္းသမား တေယာက္ (ဝါ) သတင္း မီဒီယာတခုဟာ ဘက္မလိုက္ဝါဒ က်င့္သံုးစရာ မလိုဘူး။ ၾကားေနဝါဒ က်င့္သံုးစရာ မလိုဘူး။ အမွန္ဘက္က ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ျပတ္ျပတ္သားသား ရပ္တည္ရမွာေပါ့။စစ္ေအးကာလတုန္းက ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲႀကီးနဲ႔ ၾကံဳရတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ျပည္သူ႔ဘက္ကရွိတဲ့ သတင္းစာေတြက တေလွ်ာက္လုံး ဗီယက္နမ္ျပည္သူဘက္က ရပ္တည္ၿပီး က်ဴးေက်ာ္သူကို ဆန္႔က်င္ခဲ့တယ္။ စစ္ပြဲႀကီးကာလအတြင္း အမွန္တရားဆိုတာ ကိုယ့္အျမင္၊သူ႔အျမင္ ကြဲႏိုင္ပါတယ္။ အျမင္ဆိုတာ ႏွစ္မ်ိဳးရွိတာေပါ့၊ ကိုယ့္ဘက္ကၾကည့္ေတာ့ လက္ဖမိုး၊ သူ႔ဘက္ကၾကည့္ေတာ့ လက္ဖဝါးလို႔ ဘယ္လိုပဲေစာဒက တက္ပါေစ၊ ဒါဟာ ေလာကနိယာမလို႔ ဘယ္လိုပဲေျပာပါေစ၊ တကယ္ေတာ့ အမွန္တရားဆိုတာ တခုထဲပဲရွိပါတယ္။ ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲၾကီးၿပီးတဲ့အခ်ိန္ က်ဴးေက်ာ္သူကိုယ္ႏိႈက္က သူတို႔မွားပါတယ္လို႔ ဝန္ခံရတာပဲ။ ဒီမွာ တရားကုိယ္သေဘာအရ တရားတဲ့စစ္၊ မတရားစစ္အျမင္နဲ႔ ၾကည့္ရင္ က်ဴးေက်ာ္စစ္က မွားတယ္။ က်ဴးေက်ာ္မႈကို ခုခံကာကြယ္တဲ့စစ္က မွန္တယ္။ ဖိႏိွပ္သူရဲ႕ ဖိႏွိပ္စစ္၊ ဖိႏွိပ္ျခင္းလုပ္ရပ္က မွားတယ္။အဖိႏွိပ္ခံသူက မတရားလို႔ ျပန္လွန္ဆန္႔က်င္တာ မွန္တယ္။ ဒီေနရာမွာ သူ႔အျမင္ကိုယ့္အျမင္ဆိုတာမရွိဘူး။ လက္ဖမိုး၊ လက္ဖဝါးဆိုတာလဲ မရွိဘူး။ ဒီေတာ့ က်ဴးေက်ာ္စစ္နဲ႔ ခုခံစစ္ၾကား၊ ဖိႏွိပ္သူနဲ႔ အဖိႏွိပ္ခံၾကား၊ မတရားမႈနဲ႔ တရားမႈၾကား၊ အဓမၼနဲ႔ ဓမၼၾကား ၾကားေနပါတယ္ ဆိုတာလဲ မရွိႏိုင္ဘူး။ ဒီေတာ့ သတင္းသမားက အဲ့ဒီလိုကိစၥေတြမွာ ဘယ္ဘက္မွမလိုက္ဘဲ ၾကားေနမယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ အမွားနဲ႔ အမွန္ၾကားမွာ ဘက္မလိုက္ဘူးၾကားေနတယ္ ဆိုသူကိုယ္ႏိႈက္က အမွားတဝက္ကို ေသခ်ာေပါက္က်ဴးလြန္ထားတာပါပဲ။ အမွားနဲ႔ အမွန္ၾကားမွာ သတင္းသမားတေယာက္ (ဝါ) သတင္းမီဒီယာတခုဟာ ဘက္မလိုက္ဝါဒ က်င့္သံုးစရာ မလိုဘူး။ ၾကားေနဝါဒ က်င့္သံုးစရာ မလိုဘူး။ အမွန္ဘက္က ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ျပတ္ျပတ္သားသား ရပ္တည္ရမွာေပါ့။ ေနာက္တခုက သတင္းသမားတေယာက္အတြက္ အဓိကနဲ႔သာမည ခြဲျခားတတ္ဖို႔လဲ အေရးၾကီးတယ္။ သာမညကို အဓိကေနရာမွာထားၿပီး ဗိန္းေဗာင္းတိုက္ရင္လဲ လူမုန္းမ်ားမယ္။ အဓိကကို သာမည မွတ္ၿပီး လက္ေရွာင္ရင္လဲ တာဝန္မေက်ဘူး။ ဖား႐ုိက္ရာမွာ ဗႏၶဳလေသြး သုံးစရာမလိုသလို...က်ားေလးေတြယူခ်င္ရင္ က်ားေအာင္းရာ ဂူထဲဝင္ရမွာပဲေလ...။ ဒီနည္းဗ်ဴဟာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အကင္းပါးမႈ၊ အဓိက သာမည ခြဲျခားႏိုင္မႈလိုအပ္သလို အေရးႀကီးတာတခုက ဘယ္ေလာက္ပဲအခက္အခဲရွိလို႔အမွန္ကို မေရးသားႏိုင္ရင္ ရွိပါေစ...။ အမွားကို ဘယ္ေတာ့မွ ဆင္ေျခ အမ်ဳိးမ်ဳိးျပၿပီး အမွန္လို႔ မေရးမိၾကဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္....။
ဆင္းရဲမြဲေတေနတဲ့ၾကားက ရွိသမွ်အားနဲ႔ အသံျပာေအာင္ ေထာက္ခံခဲ့၊ ရပ္တည္ခဲ့၊ ေရးခဲ့သားခဲ့ရတဲ့ အိမ္နီးခ်င္း မိတ္ေဆြၾကီး ကေရာ အခုထိက်မတို႔အတြက္ မိတ္ေဆြ ျဖစ္ေနေသးပါရဲ႕လား။အမွားၾကာရင္၊ အမွားကိုပဲ ထပ္ကာတလဲလဲ ေျပာေနေရးေနရင္ အဲဒီအမွားက အမွန္ျဖစ္သြားတတ္တယ္။ အမွားကို အမွန္လို႔ အားနာလို႔ျဖစ္ေစ၊ မတတ္လို႔ျဖစ္ေစ၊ တုတ္မိုးထားလို႔ ျဖစ္ေစ၊ အေရးမၾကီးပါဘူးလို႔ ယူဆလို႔ ျဖစ္ေစ... သတင္းသမား တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ မေရးမိဖို႔ပါပဲ။ အမွားဆိုတဲ့ မစင္တစက္ေၾကာင့္ ခိုင္ခိုင္မာမာ တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ ယုံၾကည္ခ်က္(ဝါ) လုပ္ေဆာင္ခ်က္ဆိုတဲ့ နတ္သုဒၶါႀကီးကို ႏွာေခါင္းရႈံ႕ ၿပီး လႊင့္ပစ္လိုက္ရတယ္။ က်ေနာ္ကိုယ္ႏိႈက္ကပဲ ဒီရက္ပိုင္းမွာ ၾကီးၾကီးမားမား ဘဝနဲ႔ရင္းရေလာက္တဲ့ သင္ခန္းစာတခုရခဲ့တယ္။ ဗဟုဝါဒေခတ္မွာ အရင္လို ခြဲခြဲျခားျခား လားလားမုန္းထားစရာမလုိဘဲ လူမႈဆက္ဆံေရးဆိုတာ ယံုၾကည္ခ်က္ၾကီး တစ္ခုလံုးနဲ႔စာရင္ အဓိကေတာ့ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူး၊ အားလံုးဟာ နည္းဗ်ဴဟာမွာပဲ ကြဲေနၾကလို႔ပါ၊ ရန္သူမရွိ၊ မိတ္ေဆြသာရွိ ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္း မိတ္ေဆြလိုပဲ သေဘာထားၿပီး မိတ္ေဆြတဦးကို က်ေနာ္ စုေဆာင္းထားတဲ့ ဒုတိယကမၻာစစ္ၾကီးကာလ အဂၤလိပ္ေတြ မိုင္းခြဲဖ်က္ဆီးသြားတဲ့ အင္းဝ တံတားၾကီးရဲ႕ ေရွးေဟာင္းဓာတ္ပံုႏွစ္ပံုကို စာအုပ္တအုပ္ထဲက ေကာ္ပီကူးၿပီး ေပးလိုက္မိပါတယ္။ အဲဒီမိတ္ေဆြကတဆင့္..... ေနာက္တဆင့္ ......။ အဲဒီေနာက္တဆင့္ကမွ ေနာက္တဆင့္ ...... ။ ဒီလိုနဲ႔ မထင္မွတ္ဘဲ ဘယ္လိုမွ မပတ္သက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေနရာ၊ ဘယ္လိုမွ မဝင္ဆံ့ဖူးတဲ့ေနရာ၊ ဘယ္လိုမွ အဆက္အစပ္မရွိဖူးတဲ့ ေနရာ၊ ဘယ္လိုမွ အဆက္အဆံ မရွိဖူးတဲ့ေနရာမွာ သမိုင္းဝင္ မွတ္တမ္းဓာတ္ပံုမ်ား စုေဆာင္းရွာေဖြေပးသူ ဆိုၿပီး အျဖဴေပၚ အမည္းတင္လိုက္ေလေတာ့ ......။ က်ေနာ္ ဒီေနရာမွာ စာေပေက်းဇူးရွင္ ေဒၚေဒၚလူထုေဒၚအမာ ေျပာၾကားခဲ့ဖူးတဲ့စကား တခြန္းကို သတိရမိတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ကာလကေပါ့။ ေဒၚေဒၚကိုယ္ႏိႈက္က ေလးစားတဲ့၊ က်ေနာ္တို႔လဲ အဆက္မျပတ္ေအာင္ အငမ္းမရ လိုက္ဖတ္ေနရတဲ့ စာေရးဆရာၾကီး တေယာက္က ေဒၚေဒၚ့ဆီေရာက္တုန္း ေဒၚအမာ က်ေနာ္ေရးတာေတြ ဖတ္ျဖစ္ပါရဲ႕လား။ ဘယ္လိုသေဘာရပါသလဲ လို႔ေမးတယ္။ ဒီေတာ့ေဒၚေဒၚက ဆရာၾကီးကိုၿပံဳးၾကည့္ၿပီး ရွင္ေရးတာေတြ ေကာင္းပါတယ္။ က်မအၿမဲတမ္း ေစာင့္ဖတ္တယ္။ ဒီလို အေၾကာင္းအရာေတြက ရွင္ကလြဲၿပီး ဘယ္သူမွ မေရးႏိုင္ဘူး။ ရွင္နဲ႔ ရွင့္အသိုင္းအဝိုင္းပဲ ကိုယ္ေတြ႔ၾကံဳရတဲ့ ကိစၥေတြ ဟုတ္လား။ ဒါေပမယ့္ ျမစ္ေရေတြက စီးဆင္းေနၿပီရွင့္။ ၁၈ ရာစု၊ ၁၉ ရာစုက နယ္ခ်ဲ႕အရင္းရွင္၊ ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕၊ နယ္ခ်ဲ႕လက္ပါးေစ၊ နယ္ခ်ဲ႕ပုဆိန္႐ိုး ဆိုတာေတြက ဒီကေန႔ ၂ဝ ရာစုေႏွာင္းပိုင္းမွာေရာ ဟုတ္ပါေသးရဲ႕လား။ ခုထိမ်က္စိမွိတ္ၿပီး ဆန္႔က်င္ေနဦးမွာလား။ ရွင္တို႔ က်မတို႔ ဆင္းရဲမြဲေတေနတဲ့ၾကားက ရွိသမွ်အားနဲ႔ အသံျပာေအာင္ ေထာက္ခံခဲ့၊ ရပ္တည္ခဲ့၊ ေရးခဲ့သားခဲ့ရတဲ့ အိမ္နီးခ်င္း မိတ္ေဆြၾကီးကေရာ အခုထိ က်မတို႔အတြက္ မိတ္ေဆြျဖစ္ေနေသးပါရဲ႕လား။ ဒီေတာ့ အင္မတန္ေကာင္းမြန္တဲ့ ရွင့္စာေတြထဲက နတ္သုဒၶါထဲ ၁၈ ရာစု၊ ၁၉ ရာစုက ရန္သူ အသံုးအႏႈန္းေတြ ေဖာေဖာသီသီပါေနေတာ့ က်မကေတာ့ မစင္တစက္လို ခံစားရတယ္လို႔ ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာခဲ့တယ္။
ငယ္ငယ္က သင္ၾကားခဲ့ရဖူးတဲ့ သင္ခန္းစာ တခုကေတာ့ မွန္ေနဆဲပါ။ မေမ့သူကေတာ့ အစြဲအလမ္းၾကီးၾကီး အမွတ္အသား အၾကီး ၾကီးနဲ႔ အၿမဲတမ္း ဂ႐ုတစိုက္ ၾကည့္ေနတယ္။ သူက ေတာ့ သေဘာထားျပင္မွာမဟုတ္ ဆိုတာပါ။... ေရရွည္မၾကည့္ဘဲ မ်က္ေတာင္ေမြးတဆံုး သာၾကည့္ၿပီး မွန္တယ္ဆိုကာ ေလွ်ာက္လွမ္း မိလိုက္တဲ့ ေျခလွမ္းတလွမ္း မွားတာနဲ႔ ေခ်ာက္ထဲ က်ႏိုင္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီစကားေတြဟာ က်ေနာ္တို႔ စာေပဘဝလမ္း အတြက္ အေတြးအေခၚေတြပါပဲ။ ျမစ္ေရက စီးဆင္းေနတယ္။ ျမစ္ထဲကို ႏွစ္ခါ ခုန္ဆင္းလို႔မရဘူး။ အၿမဲတမ္းရန္သူ မဟုတ္ဘူး။ အၿမဲတမ္း မိတ္ေဆြ မဟုတ္ဘူး။ ဒါက ေလာကၾကီး တခုလံုးအတြက္ နိယာမတရားပါ။ ဒါေပမဲ့ ကာလတို ဆယ္စုပိုင္းျခားႏွစ္ေတြ အတြင္းမွာလဲ ဒီနိယာမတရား မွန္ကန္ေစခ်င္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ငယ္ငယ္က သင္ၾကားခဲ့ရဖူးတဲ့ သင္ခန္းစာ တခုကေတာ့ မွန္ေနဆဲပါ။ မေမ့သူကေတာ့ အစြဲအလမ္းၾကီးၾကီး အမွတ္အသား အၾကီးၾကီးနဲ႔ အၿမဲတမ္း ဂ႐ုတစိုက္ ၾကည့္ေနတယ္။ သူကေတာ့ သေဘာထားျပင္မွာမဟုတ္ ဆိုတာပါ။ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ က်င့္ဝတ္ဆိုတာ မဟာဗ်ဴဟာပါ။ ဒီမဟာဗ်ဴဟာကို ေဖာ္ေဆာင္ ေလွ်ာက္လွမ္းတဲ့ နည္းဗ်ဴဟာက အၿမဲတမ္းမွန္ေနဖို႔ အေရးၾကီးတယ္။ ေျခလွမ္းတလွမ္းကလဲ အေရးၾကီးတယ္။ ေရရွည္မၾကည့္ဘဲ မ်က္ေတာင္ေမြး တဆံုးသာၾကည့္ၿပီး မွန္တယ္ဆိုကာ ေလွ်ာက္လွမ္းမိလိုက္တဲ့ ေျခလွမ္းတလွမ္း မွားတာနဲ႔ ေခ်ာက္ထဲ က်ႏိုင္တယ္။ တဦးတေယာက္ကိစၥက ျပႆနာမရွိ။ သူ႔အသက္တေခ်ာင္း ဆံုးရႈံး႐ုံ.....။ အကယ္၍ ကေလာင္တေခ်ာင္းဆိုရင္ သမိုင္းက ဒဏ္ခတ္ခံရမယ္။ ဒီေနရာမွာလဲ ဒီကေလာင္တေခ်ာင္း ဆံုးရံႈး႐ုံေပါ့။ အကယ္၍ စတုတၴမ႑ိဳင္ေနရာမွာ ရွိေနရမယ့္ သတင္းသမားတေယာက္ (သို႔မဟုတ္) ပရိသတ္ရွိေသာ သတင္းဂ်ာနယ္၊ သတင္းစာတေစာင္ရဲ႕ေရးသားခ်က္၊ ေဖာ္ျပခ်က္၊ ရပ္တည္ခ်က္ေတြ အမွတ္မထင္ေတာင္မွ အမွားအခံႏိုင္ပါဘူး။ ေဒၚေဒၚေျပာသလို ဘယ္ေလာက္အဖိုးတန္တဲ့ နတ္သုဒၶါျဖစ္ပါေစ မစင္တစက္ စင္လိုက္ရင္ပင္ လႊင့္ပစ္သြန္ပစ္လိုက္ရတာ မဟုတ္ပါလား

အဆံုးထိဖတ္ရန္...

Wednesday, October 6, 2010

ဦးေအးျမင့္အၾကံ



ေသြးေျမမက်ေသာဒီမိုကေ၇စီတိုက္ပြဲေအာင္ျမင္ေ၇းႏွင့္၂၀၀၁ေရြးေကာက္ပြဲပယ္ဖ်က္ရပ္တန္.ေစေသာနည္းလမ္း

ဒီမိုကေ၇စီရရွိေရးအတြက္အစြမ္းကုန္ၾကိဳးစာေနေသာတိုက္ပြဲ၀င္အမာလိုင္း-အေပ်ာ့လိုင္းသမားမ်ားကိုျပည္သူလူထုေသြးေျမမက်ေသာနည္းလမ္း၁ခု-အျဖစ္ထြက္ေပါက္ကို(လမ္းျပၾကယ္)အဖြဲ.မွတတ္စြမ္းသမွ်ေဖၚျပလိုက္ပါတယ္၊ပထမဦးစြာေျပာၾကားလိုတာကျပိဳင္တူ၀ိုင္းေရႊ.ေသာနည္းျဖင့္အေပ်ာ.အမာမခြဲျခားပဲလက္တြဲတိုက္ပြဲ၀င္၇န္ျဖစ္ပါတယ္-ယခုတင္ျပ--
သည့္ကိစၥဟာလည္း(ျပည္ပေ၇ာက္အတိုက္အခံအင္အားစုမ်ားစုေပါင္းျပီးကမၻာ.ကုလသမဂၢသို.ေ၇ာက္ေအာင္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာဥပေဒေဘာင္၀င္ေအာင္က်ိဳးစားျပီးႏိုင္ငံတကာသိ၇ွိလာေစ၇န္
ေဆာင္ရြက္ေစလိုေသာဆႏၵကပိုမိုျပင္းျပပါတယ္)။ပထမဦးစြာေအာက္ပါအခ်က္မ်ားကိုသိထား၇န္လိုအပ္ပါတယ္------

(၁)၂၀၀၈ခုႏွစ္ဖြဲ.ပုံအေျခခံဥပေဒတြင္-ပထမအၾကိမ္ျပည္သူ.လႊတ္ေတာ္အားေခၚယူက်င္း၇န္အတြက္-ဖြဲ.စည္းပုံအေျခခံဥပေဒပုဒ္မ၁၂၄(က)ဟန္.တားပိတ္ပင္ေနျခင္း၊ျပည္သူ့လႊတ္ေတာ္ေခၚ
ယူက်င္းပႏုိင္ျခင္းမ၇ွိေသာေၾကာင့္အစိုးရဖြဲ.လို.မ၇ႏိုင္ေတာ့ပါ၊
(၂)၂၀၀၈ခုႏွစ္ဖြဲ.စည္းပုံမွားေနသည့္အခ်က္မွာပုဒ္မ၁၂၄(က)-ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အာဏာတည္ၿပီးေနာက္ ပထမအႀကိမ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ပံုမွန္အစည္းအေ၀းကို ုႏိုင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးေကာင္စီက ေခၚယူက်င္းပရမည္။မွတ္ခ်က္၊ ၊(ဖြဲ.စည္းပုံအေျခခံဥပေဒအာဏာတည္ျပီးေနာက္)ဆိုေသာစကား၇ပ္အားပါယ္ဖ်က္မွသာပထမ
အၾကိမ္ျပည္သူ.ေတာ္ကိုက်င္းပလို.၇မည္ျဖစ္ပါတယ္။
(၃)၂၀၀၈ခုႏွစ္ဖြဲ.စည္းပုံဥပေဒပုဒ္မ--၇၈။ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္၏ ပထမအႀကိမ္ ပံုမွန္အစည္းအေ၀းကို ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္၏ ပထမအစည္းအေ၀း စတင္သည့္ ေန႔မွ ၁၅ ရက္ အတြင္း
က်င္းပရမည္။ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းမ်ားကို ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ နာယကက ေခၚယူက်င္းပရမည္။--(ယခုတင္ျပတဲ့ဥပေဒအ၇--ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မက်င္းပမွီ-
ျပည္သူ.လႊတ္ေတာ္က်င္းပျခင္းသည္-ျပည္ေထာင္စုလႊတ္မက်င္းပမွီေ၇ွးဦးစြာက်င္းပ၇မည္ျဖစ္ပါတယ္)။
(၄)၂၀၀၈ခုႏွစ္ဖြဲ.စည္းပုံဥပေဒပုဒ္မ-အခန္း(၁၄)ပုဒ္မ၄၄၁၊-- ျပည္လံုးကၽြတ္ဆႏၵခံယူပြဲတြင္ ဆႏၵမဲေပးခြင့္ရွိသူအားလံုး၏ ထက္၀က္ေက်ာ္မဲေပးသည့္ဆႏၵမဲ၏ မဲအမ်ားျဖင့္ အတည္ျပဳျပ႒ာန္း
လိုက္သည့္ ဤဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသည္ ျပည္ေထင္စုလႊတ္ေတာ္ ပထမအႀကိမ္အစည္းအေ၀းစတင္က်င္းပသည့္ေန႔မွစ၍ ႏိုင္ငံေတာ္တစ္၀န္းလံုး၌ အာဏာတည္သည္။(ယင္းပုဒ္မ၏-
အဓိပါယ္မွာ--၂၀၀၈ခုႏွစ္ဖြဲ.စည္းပုံအာဏာတည့္သည့္ေနမွာျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္စတင္က်င္းပသည္.ေန.ျဖစ္ေနသျဖင့္--ဒီေန၇ာတြင္ဥပေဒျပသနာေပၚေပါက္ခဲ့ပါသည္)။
(၅)ဖြဲ.စည္းပုံအေျခခံဥပေဒမျပင္ပဲေနလို့မ၇ေသာကိစၥမွာ--၂၀၀၈ခုႏွစ္ဖြဲ့စည္းပုံပုဒ္မ၁၂၄(က)တြင္ပါေသာ(ဖြဲ.စည္းပုံအေျခခံဥပေဒအာဏာတည္ျပီးသည္.ေနာက္)--ဆိုေသာစကား၇ပ္ကိုပယ္
ဖ်က္လိုအပ္လာျပီျဖစ္ပါတယ္။၂၀၀၈ခုႏွစ္ဖြဲ့စည္းပုံပါဥပေဒစကား၇ပ္မ်ားကိုပယ္ဖ်က္လိုလွ်င္------ေအာက္ပါအခ်က္မ်ားေလ.လာသိ၇ွိထား၇မည္။

(က)ဖြဲ.စည္းပုံအေျခခံဥပေဒပါစကား၇ပ္မ်ားကိုုျပင္ဆင္ျခင္း။ျဖည္.စြက္ျခင္းလုပ္လိုကျပည္လူထုသေဘာထား၇ယူ၇န္၊ဆႏၵခံယူပြဲျပန္လည္ျပဳလုပ္ျပီးမွျပင္ဆင္ျခင္း၊ျဖည့္စြက္ျခင္း၊ပယ္ဖ်က္ျခင္း
ျပဳလုပ္၇ပါသည္။
(ခ)လက္ရွိအုပ္ခ်ဳပ္ေနသာနအဖအစိုး၇သည္ျပည္သူလူထုေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ထားေသာအစိုးရမဟုတ္သျဖင့္လႊတ္ေတာ္ေခၚအမိန့္အာဏာထုတ္ျပီးျပင္ဆင္လို.မရပါ။
(ဂ)၂၀၀၈ခုႏွစ္ဖြဲ.စည္းပုံအေျခခံဥပေဒပုဒ္မ၁၂၄(က)တြင္ပါ၇ွိေသာ--(ဖြဲ.စည္းပုံအေျခခံဥပေဒအာဏာတည္ျပီးေနာက္)ဆိုေသာစကား၇ပ္ကိုမပါယ္ဖ်က္လွ်င္--ပထမအၾကိမ္ျပည္သူ.လႊတ္ေတာ္
ေခၚလို့မ၇ေတာ.--၂၀၀၈ခုႏွစ္ဖြဲ.စည္းပုံဥပေဒပုဒ္မ-၄၄၁အ၇ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က်င္းပသည့္ေန့မွအာဏာတည္၇မည္ဆိုထားေသာေၾကာင့္--ဥပေဒပါစကား၇ပ္မ်ားအ၇ေ၇ွ.ေနာက္ေျဗာင္
ျပန္ျဖစ္ေနပါတယ္။ဒါၾကာင့္--၂၀၀၈ခုႏွစ္ဖြဲ.စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကိုျပင္၇န္-ျပည္တြင္းကလည္းက်ိဳးစား၇မည္၊ျပည္ပအတိုက္ခံမ်ားကလည္းႏိုင္ငံတကာသိေအာင္အျပည္ျပည္ဆိုင္၇ာဥပေဒေဘာင္
အတြင္းေ၇ာက္ေအာင္က်ိဳးစားရမည္။
၂၀၀၈ခုႏွစ္ဖြဲ.စည္းပုံအားရိုးရိုးသားအမွားလား-ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႈးၾကီးသန္းေရႊႏွင့္ေမာင္ေအးတို့အာဏာမလႊဲအပ္ခ်င္လို.လွ်ိဳ.၀ွက္ခ်က္လားစဥ္းစားစ၇ာလားျဖစ္ေနပါတယ္--ဘာေၾကာင့္လဲ-----

(a)ဦးသိန္းစိန္-ဦးေအာင္ေသာင္းစသည့္တို.---တပ္မေတာ္မွထြက္ခိုင္းျပိး၊၇ာထူးမွဖယ္၇ွားျပီး--ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား-ဗိုလ္ မႈးခ်ဳပ္မ်ားကိုတိုင္းမႈးသစ္သစ္အျဖစ္ေသြးသစ္ေလာင္းထားျပီးျပီ။
(b)ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေမာင္ေအးတို့ဦးသန္းေရႊတို.လက္၇ွိ၇ာထူးမွ မထြက္ေသးအတိုက္အခံမ်ားကယခုဥပေဒမခ်က္ကိုေထာက္ျပသည့္အခါ၂၀၁၀ေ၇ြးေကာက္ပြဲက်င္းပျပီးေသာ္လည္းလႊတ္
ေတာ္ေခၚမ၇လို.ဖြဲ.စည္းပုံျပင္၇မည္.အေၾကာင္းျပျပီးအာဏာမလႊဲအပ္ပဲ--နအဖဆက္အုပ္ခ်ဳပ္မည့္အစီစဥ္ဆက္သြားမည္ဆိုတာေတြးစ၇ာျဖစ္ေနပါသည္၊။

ကဲအတိုက္အခံ-အမာစား-အေပ်ာ့စားမ်ားေ၇---သပိတ္ေမွာက္မလား--၂၀၁၀ေ၇ြးေကာက္ပြဲ၀င္ေ၇ြးၾကတာမွန္သလား--ဘယ္လိုဆက္တိုက္မလဲ--ျပည္သူခ်စ္တဲ့အင္အယ္ဒီပါတီလည္းမွတ္ပုံ
ျခင္းမွပယ္ဖ်က္ခံ၇ျပီ၊ေဒၚစုျပန္လႊတ္လာလွ်င္ဘယ္ႏိုင္ငံေ၇းဇာတ္ခုံေပၚတက္ေဟာမလဲ----စဥ္းစားပါေတာ.းးးးးး။

ဦးေအးျမင့္(လမ္းျပၾကယ္)

၂၀၁၀ခုႏွစ္ေအာက္တိုဘာလ(၄)ရက္

အဆံုးထိဖတ္ရန္...

Friday, August 13, 2010

ဦး၀င္းေဖသို႔

သမိုင္းဆိုတာ နားလည္မႈေပး ေရးဖြဲ႔ထားတဲ့ အႏုပညာတခု မဟုတ္ပါ
ေအာင္မိုးဝင္း
ၾသဂုတ္လ ၁၃၊ ၂၀၁၀

ဘီဘီစီ ျမန္မာ့အေရး ကမၻာ့အေရးမွာ ေဆြးေႏြးသြားတဲ့ ဆရာဦးဝင္းေဖရဲ႕ စကားအသံုးအႏႈန္းေတြကို ေက်ာင္းသား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက စိတ္ပ်က္ၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ ၁၉၉၆ ကာလ ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသိုလ္ မွာ စာသင္ၾကားခဲ့ဖူးတ့ဲ ေက်ာင္းသားေတြ၊ သူတို႔က ျပန္လည္ တု႔ံျပန္ျငင္းခုန္ေစခ်င္တယ္။ ေထာက္ျပႏိုင္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို က်ေနာ္တို႔ အာ႐ံုမွာ ျပန္ေဖာ္ၾကည့္ၾကတယ္။ အေသးအဖြဲကိစၥေတြလို႔ ထင္ရေပမယ့္ ဂႏၳဝင္ေတြ တာဝန္ရိွရိွေျပာေစခ်င္လို႔ ျပန္ေရးရတာပါလို႔ ဆိုပါရေစ။ ဆရာဦးဝင္းေဖ အတြက္ပါ။
ေပဖူးလႊာ မဂၢဇင္းမွာ ‘တသသ’ ဆိုတဲ့က႑တခုကို မွတ္မိၾကလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာ၊ ႐ုပ္ရွင္ ဒါ႐ိုက္တာ တေယာက္ျဖစ္တဲ့ ‘ပိုင္သ’ က အဲ့ဒီက႑ေလးမွာ သူ ျဖတ္သန္းက်င္လည္ေနရတဲ့ ဘဝႏွစ္ခုကို ေဆြးေျမ႕မႈ တသမႈေတြနဲ႔ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ တင္ျပထားတယ္။
သူက ကဗ်ာဆရာအျဖစ္ က်င္လည္ရတဲ့ဘဝကို ေျပာျပတဲ့အခါ ကဗ်ာဆရာ၊ စာေရးဆရာေတြရဲ႕ဘဝေတြက မေျပလည္ရွာဘူး။ လူမႈအၾကပ္အတည္းေတြနဲ႔ ျပည့္ေနေပမယ့္ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ပတ္သက္ရင္၊ ကိုယ္က်င့္သိကၡာနဲ႔ပတ္သက္ရင္ မာနမေလ်ာ့ဘူး။ ခိုင္ခိုင္မာမာ ရပ္တည္တယ္။ ဒါ႐ိုက္တာအျဖစ္ က်င္လည္ရတဲ့ေလာကမွာ မင္းသမီး၊ မင္းသားေတြက ႏုရြလတ္ဆတ္ေနတယ္။ အဆင္ေျပၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က ကိုယ့္ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ဆို အရာအားလံုးကိုလဲပစ္ဖို႔ ဝန္မေလးဘူး။ ဒူးေထာက္ဖို႔ ဝန္မေလးဘူး။ မာန မရိွဘူး။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အရာေတြအတြက္ ဂုဏ္သိကၡာကို ေရာင္းစားဖို႔လည္း ဝန္မေလးဘူး။
ပိုင္သက ဒါ႐ိုက္တာအျဖစ္ က်င္လည္ေနရတဲ့ဘဝေတြထဲက ႐ုပ္ပံုေတြကို တသသမျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ဘဝေတြ မေျပလည္ၾကေပမယ့္ ကိုယ့္ရဲ႕ယံုၾကည္ခ်က္ကို မာန္မေလ်ာ့ပဲ ဆက္လက္တူးေဖာ္ေနၾကတဲ့ ကဗ်ာဆရာ၊ စာေရးဆရာေတြ စုေဝးရာေနရာေလးကို လြမ္းဆြတ္မႈအျပည့္နဲ႔ တသသျဖစ္ေနခဲ့တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ပိုင္သ ကို က်ေနာ္ မရင္းႏွီးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တသသထဲမွာ ပြင့္လင္းစြာရင္ဖြင့္ထားတဲ့ သူ႔ရဲ႕အျမင္ကို သေဘာက်ခဲ့တယ္။

(၁)

ေရာ့ဂ္ဂီတအဆိုေတာ္ ေဇာ္ဝင္းထြဋ္ ရဲ႕ ‘မဟာ’ စီးရီးကို မွတ္မိၾကမလား မသိဘူး။ စစ္အစိုးရက ၁၉၉၆ မွာ သူ႔ကို အသံုးခ်ၿပီး ဝါဒျဖန္႔ သီခ်င္းေခြထုတ္ခဲ့တယ္။ တကၠသိုလ္နယ္ေျမအတြင္းမွာရိွတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ေတြအားလံုးကို မဟာ စီးရီးေခြကိုဖြင့္ရမယ္လို႔ အစိုးရက တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ထုတ္ျပန္ထားခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႔ဘက္ကလည္း ျပန္အားစမ္းခဲ့ပါတယ္။ “ေဇာ္ဝင္းထြဋ္ရဲ႕ မဟာ သီခ်င္းဖြင့္တဲ့ဆိုင္ မီး႐ိႈ႕ခံရမယ္” လို႔။
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ တရက္မွာ ရန္ကုန္ စက္မႈတကၠသိုလ္ေက်ာင္းအဝင္မွာ ဖြင့္ထားတဲ့ ‘ဟယ္လို’ လၻက္ရည္ဆိုင္မွာ ေဇာ္ဝင္းထြဋ္ရဲ႕ မဟာသီခ်င္း ဖြင့္ေနသံကို ၾကားလိုက္ရတယ္။ အီးေဆာင္နဲ႔ ဒီေဆာင္မွာ ရိွတဲ့ေက်ာင္းသားေတြ ေအာက္ကို ဆင္းလာၾကတယ္။ ေနာက္ ဆိုင္ရွင္ကို ေမးတယ္။ ဒီသီခ်င္းေခြကို ဘယ္သူယူလာတာလဲလို႔။ ဆိုင္ရွင္က ဝိုင္းတဝိုင္းကို လက္ညိႇဳးထိုးျပတယ္။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အင္ပါယာ ေတးဂီတမွာ တီးေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ က်ေနာ္တို႔တေတြ အဲ့ဒီ ေဇာ္ဝင္းထြဋ္ေခြကို အုတ္နီခဲက်ဳိးနဲ႔ထု၊ ႐ုိက္ခြဲပစ္လိုက္ၿပီး လၻက္ရည္ဆိုင္ထဲကေန ထြက္သြားေပးဖို႔ ေျပာခဲ့ၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔နဲ႔ က်ေနာ္တို႔တေတြ တေယာက္ကိုတေယာက္ သိၾကတာပဲ။ က်ေနာ္တို႔လည္း ရန္ကုန္ စက္မႈတကၠသိုလ္နဲ႔ ကပ္တည္ရိွေနတဲ့ ဆရာေစာဘြဲ႔မွဴးအဖြဲ႔ အေျခစိုက္ရာ ဘုရားေက်ာင္းမွာ ဂစ္တာသင္ၾကားေနသူေတြ။ ဒါေပမယ့္ မူ ကိုေတာ့ အေလ်ာ့ေပးလို႔မရဘူး။ ေဇာ္ဝင္းထြဋ္ ရဲ႕ မဟာေခြကိုဖြင့္တဲ့ဆိုင္ ျပႆနာတက္မယ္လို႔ ရာဇသံေပးထားၿပီးၿပီ။
ဒီ ရပ္တည္ခ်က္ကို ခ်ဳိးေဖာက္လာသူေတြအားလံုးကို တုံ႔ျပန္ရမယ္ဆိုတာ အားလံုးဆံုးျဖတ္ၿပီးသား။ သူတို႔ကလည္း အစိုးရခိုင္းလို႔ ထုတ္ရတယ္ဆိုတာသိေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္၊ မူဝါဒကို နားလည္ေပးဖို႔လုိမယ္။ သူတို႔ နားလည္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔တေတြ၊ သူတို႔ကို လၻက္ရည္ဆိုင္ထဲက ေမာင္းထုတ္ခဲ့ေပမယ့္ သူတို႔နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ၾကားက ဆက္ဆံေရး ပ်က္မသြားခဲ့ပါဘူး။ ကင္န္တင္းမွာ ကိုမြန္းေအာင္ရဲ႕ သီခ်င္းေတြ ေနရာယူလာခဲ့ဖူးတယ္။
(၂)

စိုင္းထီးဆိုင္နဲ႔ ခင္ေမာင္တိုး ေပါင္းထုတ္တဲ့ စီးရီးေခြေလး ရိွပါတယ္။ အဲ့ဒီတုန္းက တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြ အားလံုးက ကိုခင္ေမာင္တိုးရဲ႕အျခမ္းကိုသာ နားေထာင္ၿပီး ကိုထီးရဲ႕အျခမ္းကို သပိတ္ေမွာက္ခဲ့ၾကတယ္။ အ့ဲဒီကာလမွာ ဆရာ စိုင္းခမ္းလိတ္က စိုင္းထီးဆိုင္ကို သီခ်င္းမေပးေတာ့ပါဘူး။ အစိုးရဝါဒျဖန္႔သီခ်င္းေတြ ေရးေနတဲ့ ျမသန္းစံရဲ႕သီခ်င္းကို စိုင္းထီးဆိုင္ ဆိုလိုက္မိလို႔ အဲ့သလို သပိတ္ေမွာက္တဲ့ျပႆနာေတြ ေပၚလာတာပါ။ စိုင္းထီးဆိုင္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ကို စစ္အစိုးရကကိုင္ထားၿပီး ဝါဒျဖန္႔သီခ်င္းေတြ ဆိုခိုင္းခဲ့တယ္ ဆိုတာသိေပမယ့္၊ ကိုထီး ကို ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးၾကေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔မွာလည္း လုပ္စရာရိွတာကို လုပ္ရပါတယ္။

(၃)

ရန္ကုန္ စက္မႈတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ အႀကီးအက်ယ္ ဆက္ဆံေရးပ်က္ခဲ့သူက ႐ုပ္ရွင္မင္းသမီး စိုးျမတ္သူဇာ ပါ။
စိုးျမတ္သူဇာ က ေနာ္ရင္ေမႊး ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားနဲ႔ အကယ္ဒမီ ဆြတ္ခူးၿပီးခါစ။ ရန္ကုန္ စက္မႈတကၠသိုလ္ဆီကို ႐ုပ္ရွင္ကား ႐ိုက္ဖို႔ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ေမတၱာေပါင္းကူး လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ေရွ႕မွာ ေရာက္လာတဲ့ စိုးျမတ္သူဇာ ကို ေက်ာင္းသားတေယာက္က “အစိုးရကိုဖားလို႔ အကယ္ဒမီဆြတ္ခူးခဲ့တဲ့ စံုးမသူဇာ လာပါၿပီခင္ဗ်ာ”လို႔ ေအာ္ၿပီး လက္ခုပ္တီးလိုက္တယ္။
စိုးျမတ္သူဇာ ကလည္း အင္မတန္ ေမာက္မာသူလို႔ နာမည္ႀကီးသူေလ။ ဘယ္ၿငိမ္ခံေနမလဲ။
“ေက်ာင္းသားက ေက်ာင္းသားလိုမေနဘူး။ ေထာက္လွမ္းေရးနဲ႔ကို တိုင္ပစ္အံုးမယ္” ဆိုၿပီး ထြီ ထြမ္ လုပ္သြားခဲ့တယ္။ လၻက္ရည္ဆိုင္ထဲက ေရေႏြးခရား တီးသံေတြ၊ ေဒါသသံေတြ လွ်ံက်လာတယ္။ ကင္န္တင္းမွာထိုင္ေနတ့ဲ ေက်ာင္းသူေတြက အစ၊ ႐ိုက္ကြင္းဆီကို လိုက္သြားၾကတယ္။ ႐ိုက္ကြင္းကို ခ်က္ခ်င္းသိမ္းပစ္ဖို႔ ေက်ာင္းသားေတြက အမိန္႔ေပးလိုက္တယ္။ ဆက္ေနရင္ ျပႆနာက မ်ားလာေတာ့မွာဆိုေတာ့ သူတို႔တေတြ ႐ိုက္ကြင္းသိမ္းျပန္သြားရတယ္။
ျပႆနာက မၿပီးေသးပါဘူး။ စိုးျမတ္သူဇာ က စစ္ေထာက္လွမ္းေရးကို တိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဦးၾကင္စိုးက က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းကို ေက်ာင္းထုတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကလည္း ဘယ္ရမလဲ။ ႀကိဳ႕ကုန္းေဆာင္အတြင္းက ေယာကၤ်ားေလးေဆာင္ ၆ ေဆာင္နဲ႔ ဂ်ီေဟာေဆာင္က ေက်ာင္းသူေတြအားလံုးရဲ႕ လက္မွတ္ကိုေတာင္းယူလိုက္ၿပီး ဦးၾကင္စိုး ကို သတိေပးလိုက္တယ္။
ေထာက္လွမ္းေရးကို ပေရာပရီသြားလုပ္တဲ့ ဖက္ခြက္စားကို အေရးမယူပဲ က်ေနာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းကို ေက်ာင္းထုတ္မယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔အားလံုး တိုက္ပြဲကို ရင္ဆိုင္ဖို႔အတြက္ အားလံုးအသင့္ျပင္ထားပါၿပီလို႔။ ေက်ာင္းအာဏာပိုင္ေတြက က်ေနာ့္တို႔ကို ထိပ္တိုက္ ရင္မဆိုင္ရဲပါဘူး။ ဒီသတင္းကို မဂၢဇင္းတိုက္ေတြမွာ ေဖာ္ျပျခင္း မျပဳရဘူးလို႔ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးက အမိန္႔ေပးထားခဲ့တယ္။
တကယ္ေတာ့ ၁၉၉၆ ကာလ၊ ရန္ကုန္ စက္မႈတကၠသိုလ္အတြင္းမွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြက ေက်ာင္းသားေတြကို ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း လုပ္ေပးလိုက္သလို ျဖစ္သြားတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြဟာ စစ္အစိုးရနဲ႔ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ေနသူေတြကို ဖိအားေပးရင္း လႈပ္ရွားမႈကို ျပန္ျမႇင့္ရေတာ့မယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္ေနၾက တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ … မတ္လ ၁၃ ရက္ အခမ္းအနားေတြ အႀကီးအက်ယ္ ေပၚလာတယ္။ ၁၉၉၆ ဒီဇင္ဘာ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈမွာ ေက်ာင္းသားေတြ တက္တက္ႂကြႂကြ ေဖာက္ခြဲၾကေတာ့တယ္။

(၄)


အႏုပညာသည္ေတြဘက္က အလြန္အကၽြံ ကာကြယ္ေျပာဆိုၿပီး ျပည္ပႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို အေပၚစီးက လူတတ္လုပ္၊ ေဝဖန္တိုက္ခိုက္ေနတဲ့အသံေတြ ၾကားေနရတယ္။ ဆင္းရဲၾကပ္တည္းမႈေတြနဲ႔ ဒုကၡေတြေအာက္မွာ ရပ္တည္ေနရတဲ့သူေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြ၊ ဘဝကိုဖ်က္လာရသူေတြရဲ႕စိတ္ဒဏ္ရာေတြကို တစက္မွထည့္ စဥ္းစားမေပးဘဲ တေလ်ာက္လံုး အခြင့္အေရးေတြရေနသူေတြဘက္က ဆတ္ဆတ္ခါ နာေနသူေတြကိုေတာ့ နားမလည္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။
“ျပန္ေပးဆြဲခံရတဲ့ အႏုပညာသည္ေတြကို အစိုးရ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေရးဇာတ္ကား ႐ိုက္ရေကာင္းလားလုိ႔ အျပစ္တင္ေနၾကမလား။ အႏုပညာသည္ေတြကို ဆႏၵျပရင္ အကုသိုလ္ရမယ္” ဆိုေတာ့ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးရဲ႕ စစ္တပ္ကို စိတ္နဲ႔ေတာင္ မပစ္မွားၾကနဲ႔ ဆိုတဲ့စကားကို သြားသတိရမိတယ္။
ေသခ်ာစဥ္းစားပါဦး ဆရာတို႔ရယ္။ တခ်ဳိ႕အႏုပညာသမားေတြက ဟိုဘက္ကသာရင္ ဟိုဘက္ကို ေပါင္းမယ္။ ဒီဘက္ကသာရင္ ဒီဘက္ ေပါင္းမယ္။ ၿပီးရင္ ရတဲ့အခြင့္အေရးကို ယူ။ ကိုယ့္ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ ခႏၶာကိုယ္ကိုပါ လိုအပ္ရင္ ရင္းပစ္လုိက္မယ္ဆိုတာ လူၿဗိန္းေတာင္နားလည္တဲ့ အဲ့ဒီေလာကသားအမ်ားစုရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ပါ။ အထူးအဆန္းေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ သိပ္လည္း ခံစားေနစရာမလိုပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေနတဲ့သူေတြကို “သူတို႔က အစုိးရ ဖိအားေပးလို႔ လုပ္ရတာပါ” ဆိုတာေတြကိုလည္း ရွင္းျပေနစရာမလိုပါဘူး။
“သူတို႔ကို စည္း႐ံုးေရးလုပ္ခ်င္ရင္ ေငြမ်ားမ်ား သံုးျဖဳန္းျပလိုက္” ဆိုတဲ့ ခပ္ညံ့ညံ့သီအုိရီေတြလည္း က်ေနာ္တို႔ နားလည္ပါတယ္။ တုိင္းျပည္မွာ ဘာေတြျဖစ္ပ်က္ေနတယ္ဆိုတာသိလို႔ပဲ သူမ်ားေတြ သီခ်င္းတေအးေအးနဲ႔ လြမ္းေနခ်ိန္၊ ဘြဲ႔ရဖို႔ႀကိဳးစားေနခ်ိန္မွာ စာသင္ခန္းေတြပစ္ၿပီး သူပုန္ဘဝေရာက္ခဲ့ၾကသူေတြပါ။ ဘေလာက္ကေလး တခုႏွစ္ခု ဖြင့္၊ ႏိုင္ငံေရးကို ဧည့္ခန္းေဆာင္မွာ အခန္႔သားထိုင္ အညႊန္႔ခူးစား လူေပၚလူေဇာ္ လုပ္မယ့္ မ်ဳိးဆက္သစ္အမည္ခံ စိတ္ကူးေတြလိုမ်ဳိး တေယာက္မွမရိွခဲ့တဲ့သူေတြပါ။
(၅)
ေက်ာင္းသားေတြ ေတာထဲမွာ ငွက္ဖ်ားပိုးနဲ႔ အသက္လုေနရခ်ိန္၊ ‘ပါပီမ’ ႐ုပ္ရွင္ ထြက္လာတယ္။ ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုအတြင္းတုန္းက စစ္တပ္ကို ေအာက္တန္းက်က် ဆဲခဲ့တဲ့ ႐ုပ္ရွင္မင္းသား၊ မင္းသမီးေတြ၊ ဝုန္းခနဲ ဘက္ေျပာင္းကုန္တယ္။ မာနယ္ပေလာတိုက္ပြဲမွာ ရြပ္ရြပ္ခၽြံခၽြံ တိုက္ခဲ့တဲ့ ဗမာစစ္တပ္ကို ဘယ္လို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေႀကာင္း … သဝဏ္လႊာေတြ၊ သတင္းစာေတြမွာ ပလူပ်ံလာတယ္။ တခ်ဳိ႕က ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က အားရဝမ္းသာ လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ေပါင္းစည္းခဲ့တာ။
ဒါေတြက ဒါ႐ိုက္တာ ပိုင္သ ေျပာခဲ့သလိုပဲ “ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ဆို မာန ကအစ ေစ်းေလ်ာ့ပစ္ဖို႔၊ ေအာက္ကေန တိုးဝင္ဖို႔ ဝန္မေလးတဲ့ ေလာကတခု” အျဖစ္ နားလည္ေပးလိုက္ပါတယ္။ မဆန္းၾကယ္တဲ့ေလာကကို ျမင့္ျမတ္တဲ့ဘံုလို သိပ္မညႊန္းဖို႔လည္း လိုပါတယ္။ ျပည္ပမွာေရာက္ေနတဲ့သူေတြက ဆႏၵျပလို႔၊ ရန္သူ႔ဘက္ ေပါင္းသြားမယ္၊ စည္း႐ံုးယူရမယ္ဆိုတဲ့သူေတြကို တခုပဲ အၾကံေပးခ်င္ပါတယ္။ သူတို႔ကို စည္း႐ံုးခ်င္ရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြလို၊ ဘိန္းရာဇာေတြလိုသာ ခ်မ္းသာေအာင္လုပ္ပါ မိတ္ေဆြတို႔။

(၆)

ဂ်ိမ္းေဖာင္ဒါ လို မင္းသမီးေတြေၾကာင့္ ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲ ရပ္တန္႔ေစမယ့္လႈပ္ရွားမႈေတြ ပိုမိုအားေကာင္း လာခဲ့တယ္။ မင္းသားႀကီး ထြန္းေဝ၊ ဦးျမတ္ေလး၊ ကိုေက်ာ္သူ၊ ကိုဇာဂနာ၊ ႏႈတ္ခမ္းေမႊး လူရႊင္ေတာ္ညီအကိုတို႔ရဲ႕ မြန္ျမတ္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြေၾကာင့္ပဲ ျပည္သူေတြက သူတို႔ကို ခ်စ္ခဲ့တယ္။ ႏိုင္ငံေရးလုပ္တယ္ဆိုတာ ဘီဘီစီမွာ ေျပာေနတဲ့ ဆရာဦးဝင္းေဖရဲ႕ “ဝင္းေဖလြယ္အိတ္” လို ၾကံဳရာေလွ်ာက္ေျပာေနတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြနဲ႔ေတာ့ မတူႏိုင္ဘူး။ ပစ္မွတ္ကို တဆင့္ခ်င္း လႊတ္ရတယ္ဆိုတာ လူေတြသိပါတယ္။ ဟတ္ဒ္ (Heart) ကိုထိေအာင္ ပစ္ရတယ္ဆိုတာ ဒီကေန႔ လူငယ္ေတြေျပာေနတဲ့ စကားပါ။
“ခ်စ္သူသည္သာ ၿငိမ္းခ်မ္းရာေျမ၊ အိပ္မက္ဆန္ေသာ … ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာေသာ နယ္ေျမ …” ဆိုတဲ့ ေဒၚမာမာေအးလို သီခ်င္းဆိုၿပီး ဇာတ္သိမ္းသြားမယ့္ အေဝးေရာက္ ‘ဂႏၳဝင္’ အျဖစ္ က်န္မေနရစ္ခ်င္ပါဘူး။ ဆႏၵျပတယ္ဆိုတာ ဟဒ္ ကိုထိေအာင္ ပစ္ၾကည့္တာပါ။ ႐ုပ္ရွင္မင္းသား မင္းသမီးေတြကို ဆႏၵျပတဲ့သူေတြက သူတို႔ကိုမုန္းလို႔ မဟုတ္ပါဘူး။
“ျပည္တြင္းက ရဲေဘာ္ေတြ ေျပာခြင့္မရတဲ့အရာေတြကို က်မတို႔က ေျပာေနရတာပါ” တဲ့။ ျပည္ေတာ္ မျပန္ခင္မွာ စဥ္းစားစရာေတြ ပါသြားေအာင္၊ ႏွလံုးသားကို လွမ္းပစ္ၾကည့္တဲ့ သေဘာေလာက္ပါ။ တႏိုင္ငံလံုး ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ေခတ္ႀကီးမွာ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ေနခ်င္သူေတြကို ဒီေလာက္ေတာ့ သတိေပးသင့္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။
ေတာင္ၿပိဳေနတာပါ။ လက္ဖဝါးနဲ႔ သြားကာမေနၾကပါနဲ႔။
အရိွန္နဲ႔လႈပ္ေနသူေတြသာ သမိုင္းလမ္းေၾကာင္းကို ေျပာင္းလဲႏိုင္သူေတြျဖစ္တယ္လို႔ ယံုတယ္။
ဟာ့ဒ္ ကိုသာ ထိေအာင္ပစ္ပါ မိတ္ေဆြတို႔။

(ရွင္းလင္းခ်က္ … ဂႏၳဝင္ ဆိုတာ Classic ကို ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ႐ုပ္ရွင္မင္းသမီး မဟုတ္ပါ။ ဘီဘီစီ ‘ျမန္မာ့အေရး ကမၻာ့အေရး’ မွာ ေဆြးေႏြးသြားတဲ့ ဆရာဦးဝင္းေဖရဲ႕ စကားအသံုးအႏႈန္းေတြကို လံုးဝ မႀကိဳက္ပါ။ တကယ္ဆို အႏုပညာအရ ဝါရင့္ေသာ၊ ၾသဇာႀကီးမားေသာသူမ်ားက ေျပာသင့္သည္မွာ “ျပည္သူေတြကေတာ့ အစိုးရကိုတအား မုန္းေနတယ္၊ ေခတ္ဆိုးေခတ္ၾကပ္ႀကီးမွာ ၾကားမညပ္ေစနဲ႔။ သတိထားၾကအံုး” ဟူေသာ စကားမ်ဳိးျဖင့္ ဆံုးမသင့္ပါတယ္။ တာဝန္ရိွရိွ ေျပာေစခ်င္ပါတယ္ ဆရာ။)
(အင္တာနက္အီးေမးက လက္ခံရရွိေသာ ေဆာင္းပါးကို ျပန္လည္ တင္ဆက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ စာေရးသူကို ခြင့္ျပဳခ်က္ မေတာင္းႏိုင္တာ ခြင့္လႊတ္ပါ)
Copy from http://www.moemaka.com/

အဆံုးထိဖတ္ရန္...

Monday, August 2, 2010

အေမရိကားမွာရွိတဲ့ အတိုက္အခံေတြရဲ႕ အစြမ္းႏွင့္ အက်င့္၊ အၾကံကို ၾကည့္ၾကစို႔

မုိးသီးဇြန္ ၀ုိင္းစုခုိင္သိန္းအား ပန္းကုံးစြပ္မွာလား

လာမည့္ ရွစ္ရက္ေန.ဆုိရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ. မေမ့ႏုိင္စရာ 8-8-88 ေန.ကုိေရာက္ေတာ့မယ္၊ရဟန္းရွင္လူေက်ာင္းသားျပည္သူ မ်ားက စစ္အာဏာရွင္ ဦးေန၀င္းအစုိးရကုိ ေတာ္လွန္ခဲ့သည့္ ေန.တခုျဖစ္သလုိ စစ္အာဏာရွင္တုိ.ကလည္း လူမဆန္စြာ တုိင္းသူျပည္သားမ်ားကုိ သတ္ျဖတ္ခဲ့မူေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေတြ ေသြးေခ်ာင္းစီးခဲ့သည့္ သမုိင္းဟာ ဖုံးထားလုိ.မရပါဘူး၊၊

ရွစ္ေလးလုံးသမုိင္းကုိ ဒီကေန. စစ္အစုိးရက သမုိင္းအမွန္အား လိန္ညာမူေတြႏွင့္ “အာရုဏ္ဦးမွာ ဖူးသည့္ၾကာ” ဆုိတဲ့ ရုပ္ရွင္ဇတ္ကားကုိ ရွစ္ေလးလုံးမတုိင္မွီ လူထုထဲကုိ ၀ါဒျဖန္.ခဲ့ပါၿပီ၊စစ္အစုိးရ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြဟာ အမွားေတြျဖစ္တယ္ ဆုိတာ ဒါရုိက္တာ တင္သန္းဦးႏွင့္ သရုပ္ေဆာင္ေတြဟာ သိၿပီးျဖစ္ပါတယ္၊ ရွစ္ေလးလုံးသမုိင္းအမွန္ကုိသိပါလွ်က္ ရွစ္ေလးလုံးရဲ. ေသြးစေတြဟာ ဘယ္အရာနဲ.မွ အေပးအယူလုပ္လုိ. မလုပ္ေကာင္းတဲ့အရာတခုျဖစ္တယ္၊ဒါကုိ ျပည္သူက ေကြ်းထားတဲ့ အႏုပညာသမားမ်ားအေနျဖင့္ ျပည္သူေတြရဲ. မ်က္ႏွာကုိမၾကည့္ဘဲ စစ္အစိုးရႏွင့္ အေပးအယူလုပ္၍ ဘ၀တနပ္စားဥာဏ္ေတြႏွင့္ သမုိင္းအမွားကုိ ဇတ္လမ္းရုိက္ခဲ့ၾကတယ္၊ရွစ္ေလးလုံးသမုိင္းႏွင့္ တုိင္းသူျပည္သားေတြ အေပၚမွာ ေစာင့္စည္းရမည့္ သစၥာတရားပ်က္ခဲ့တာ အားလုံးအသိျဖစ္တယ္၊၊

သမုိင္းအစဥ္အလာႏွင့္ သစၥာတရားကုိ တန္ဘုိးထားရမွန္းမသိတဲ့ အႏုပညာသမားေတြကုိ ၿဗိတိန္ႏုိင္ငံ လန္ဒန္မွာရွိၾကတဲ့ ဒီမုိကေရစီအင္းအားစုႀကီးက ဆႏၵေတြေဖာ္ထုတ္ခဲ့ပါၿပီ၊အေမရိကန္၊ကေနဒါအပါ၀င္ တုိင္းျပည္ အသီးသီးမွာ ရွိေနသည့္ ဒီမုိကေရစီ အင္အားစုႀကီးက ရွစ္ေလးလုံးသမုိင္း မရုိင္းရေအာင္ စစ္အာဏာရွင္တုိ.ရဲ. ၀ါဒျဖန္. ဇတ္ကားကုိ ရုိက္ခဲ့တဲ့ ၀ုိင္းစုခုိင္သိန္းအပါ၀င္ ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ သရုပ္ေဆာင္ေတြကုိ ဆႏၵျပရန္ ရွစ္ေလးလုံး ေန.ရက္ နီးကပ္ လာပါၿပီ၊အာရုဏ္ဦးမွာ ဖူးသည့္ၾကာ ဇတ္ကားမွာ တက္တက္ၾကြၾကြသရုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ ၀ုိင္းစုခုိင္သိန္းဟာ အခုဆုိရင္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ နယူးေယာက္ျပည္နယ္ ဘတ္ဖဲလုိးၿမိဳ.က NLD အဖြဲ.၀င္မ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားက ဖိတ္ၾကားထားလုိ. စတိတ္ရုိး တခုအျဖစ္ 8-8-2010 ေန.ဘတ္ဖဲလုိးၿမိဳ.၌ သီခ်င္းဆုိ ေဖ်ာ္ေျဖမည္ဟု သိရပါတယ္၊၊

8-8-88 သမုိင္းအမွန္ကုိ ေဆာ္ကားခဲ့သည့္ အႏုပညာသမားမ်ားက 8-8-ေန.မွာပဲ ဘတ္ဖဲလုိးၿမိဳမွာ က်င္းပမယ္ဆုိေတာ့ ထူးဆန္းေနပါတယ္၊ကာရုိလုိင္းနျပည္နယ္ႏွင့္ ကာလီဖုိးနီးယားျပည္နယ္ေတြမွာလဲ စီစဥ္ထားတယ္လုိ. အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွာေတြ.ေနရပါတယ္၊၊ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည့္ ရဲေဘာ္မ်ားဟာ နယူးေယာက္ျပည္နယ္ အထက္ပုိင္းၿမိဳ.ေတြမွာ မ်ားစြာရွိေနပါတယ္၊အင္ဒီယားနယ္ျပည္ ေဖာ့၀ိန္းအစ အေမရိကန္ ျပည္နယ္အမ်ားျပားမွာ 88 ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ သူတုိ.သမုိင္းကုိ သူတုိ.ဘာေတြလုပ္ၾကမယ္ဆုိတာ ေစာင့္ၾကည့္ရမွာပါ၊၊

88 ေလးလုံးက မုိးသီးဇြန္ ၀ုိင္းစုခုိင္သိန္းကုိ ပန္းကုံးစြတ္မွာလား၊မႏၱေလး ဗကသ ေအာင္မုိး၀င္း၊ သံဃ ဥေသွ်ာင္ရဲ. ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္ ဦးစေႏၵာဘာသဘုရား၊ ဆရာေတာ္တုိ.ၿမိဳႏွင့္ ျပည္နယ္မွာ 88သမုိင္းကုိ လိန္ေနသူ ေတြေရာက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ အေပးအယူသမား ဘတ္ဖဲလုိးက NLD ငမုိက္သားမ်ားကုိ မဆုံးမ ေတာ့ဘူးလား ဘုရား၊ဆရာေတာ္ရဲ. ရဲရင့္ျပတ္သားတဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ကုိ လူကုိယ္တုိင္မေတြ.ဘူးေပမဲ့ အင္တာနက္ႏွင့္ မီဒီယာမ်ားမွာ သိခြင့္ရခဲ့ပါတယ္၊အခု 88 သမုိင္းကုိ ေျဗာင္းျပန္လုပ္ေနတဲ့ ၀ုိင္းစုခုိင္သိန္း ဘတ္ဖဲလုိးၿမိဳ. လာေရာက္မွာကုိ ဆရာေတာ္ သိပါလား၊၊

88 တပည့္ေတာ္မ (အဂၤလန္)

အဆံုးထိဖတ္ရန္...

Saturday, May 29, 2010

ရွက္တတ္ရင္ ေသသင့္တာၾကာၿပီ

ေမွ်ာ္ကာသာ က်န္ရစ္ခဲ့ေပါ့ … ျပင္ဦးလြင္က ေမ
စိန္အိုးစည္ / ၂၈ ေမ ၂၀၁၀


င႐ုတ္ဆံုေထာင္းေနရင္း ေလပုပ္ထုတ္ကုန္းသို႔ ျမန္ျမန္ထြက္ခြင့္ရရန္ ေရႊဂ်ဳိး အႀကံထုတ္လ်က္ရွိသည္။ ေပၚလာသည့္ အႀကံအတိုင္း အိမ္သူသက္ထား ဇနီးမယား ေရအိမ္မွ ထြက္အလာတြင္ “အား လား လား” ဟု အသံက်ယ္ႀကီးျပဳကာ င႐ုတ္က်ည္ေပြ႔ကို လက္ထဲမွ ေရႊဂ်ဳိး လႊတ္ခ်လိုက္သည္။ ထိုအခါ အိမ္သူသက္ထား ဇနီးမယားဆီမွ ငွက္ဆိုးသံ (အဲ …) အၾကင္နာပိုသည္မ်ားရယ္ကြယ္ ဆိုသကဲ့သို႔ေသာ အသံကေလး ထြက္ေပၚလာသည္။
“ဘာျဖစ္တာလဲ ကိုေရႊဂ်ဳိး၊ လက္ကို င႐ုတ္က်ည္ေပြ႔နဲ႔ ထုမိၿပီမဟုတ္လား၊ လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ထဲ စိတ္မွမပါတာ ထုမိမွာေပါ့၊ လက္က င႐ုတ္ဆံုေထာင္းေနေပမယ့္ ေျခေထာက္က ေလပုပ္ထုတ္ကုန္း ေရာက္ေနတာကိုး၊ ဖယ္ ဖယ္ ေတာ့္ကို ခိုင္းလိုက္ရင္ အရာရာနဲ႔ အေၾကာင္းေၾကာင္းခ်ည္းပဲ”

ေရႊဂ်ဳိးလည္း မူယာမာယာမိုး ရြာသြန္းၿဖိဳးသည့္အေနျဖင့္ လက္ကိုတခါခါလုပ္ကာ နံရံကိုမီွၿပီး အိပ္စက္ေနသည့္ သံစုံျမည္ ေအာ္ခက္စၾတာ စက္ဘီးေလးဆီ ရြရြကေလး လွမ္းခဲ့ေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္ စက္ဘီးကို ဖြဖြကေလး မလိုက္သည္တြင္ အိမ္သူသက္ထား၏ “ေရာ့ ဒီမွာ” ဟူသည့္ အသံကို ၾကားလုိက္ရသျဖင့္ ေရြ႕ေတာ့မည့္ ေရႊဂ်ဳိး၏ ေျခလွမ္းမ်ား တုံ႔ဆိုင္းသြားေလသည္။ ေနာက္လွည့္အၾကည့္တြင္ ဆယ္ဘတ္ေစ့တေစ့ လွမ္းပစ္ေပးသည္ကို ေတြ႔သျဖင့္ အလ်င္အျမန္ ဖမ္းဆုပ္လိုက္ရသည္။ သို႔ေသာ္ ဤမွ်ႏွင့္ မၿပီးေသးဘဲ အိမ္သူသက္ထား ဇနီးမယား၏ ျမည္တြန္ေတာက္တီးသံ ဆက္လက္ထြက္ေပၚလာျပန္သည္။

“ေတာ္က ပိုက္ဆံယူမသြားဘဲ သူမ်ားတိုက္တဲ့ လက္ဖက္ရည္ သြားကပ္ေသာက္မလို႔လား။ ရွင္ မရွက္ေပမယ့္ က်ဳပ္ ရွက္တယ္ရွင့္။ လက္ဖက္ရည္တခြက္နဲ႔ ေတာ္မို႔လို႔ သူမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ခံခ်င္ေနတယ္ ဟြန္း”

“မဟုတ္ရပါဘူး မိန္းမရာ။ ကိုယ္အျပင္ထြက္ရင္ မင္း မၾကည့္ရက္ဘူးဆိုတာ ႀကိဳသိေနလို႔ စက္ဘီးကို အရင္မ,ေနတာပါ။ ဘယ့္ႏွယ့္ သူမ်ားတိုက္တာ ကပ္ေသာက္ရမလဲကြာ။ မင္း ႀကိဳက္လို႔ ယူထားတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ ဥပဓိ႐ုပ္ကို ၾကည့္စမ္းပါဦး မိန္းမရဲ႕၊ ကပ္ေသာက္မယ့္ ႐ုပ္လားဆိုတာ ဟဲ ဟဲ ကိုယ္သြားလိုက္ဦးမယ္ေနာ္ ျပန္လာမွ ဟဲ ဟဲ” ဟု မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးကာ စက္ဘီးစုတ္ကေလးေပၚ ရြရြေလး ခြရင္း ဖြဖြကေလး နင္းထြက္ခဲ့ေတာ့သည္ (အမွန္ကား ေရႊဂ်ဳိး၏ သံုးထည္ တရာတန္ အက်ႌအိတ္ကပ္ထဲတြင္ အိမ္သူသက္ထား မသိေအာင္ ဘတ္ထားသည့္ ၂၀ ဘတ္တန္ေလးတရြက္ ကပ္ညိႇေနသည့္အတြက္ ဇနီးမယား မရိပ္စားမိခင္ အလ်င္အျမန္ ထြက္ခြာရန္ စက္ဘီးကို မ,ေနျခင္းျဖစ္သည္)။

ေလပုပ္ထုတ္ကုန္းေရွ႕အေရာက္တြင္ တေယာက္တည္း ေအာ္ဟစ္ကာ ခုႏွစ္ရက္သားသမီးကို အသံျဖင့္ ႏွိပ္စက္ေနၿပီျဖစ္ေသာ ေလအိုး၏ ၿပံဳးၿဖီးၿဖီး မ်က္ႏွာကို ေတြ႔ရေလသည္။

“ဒီစကားေလးအတိုင္း ေျပာခ်င္ေပ … အမတ္မင္းတို႔ေရ အဓိပၸာယ္ရွိၾက”
“ေရြးေကာက္ပြဲႀကိဳကာလမွာ … ကတိေပးခဲ့တာ ျပန္သတိရၾက”
“ဒီမိုကေရစီရသည့္တိုင္ … မယိမ္းမယိုင္ ႀကိဳးစားမယ္တဲ့”
“ျပည္သူလူထု လြတ္ေျမာက္ေအာင္ … အားျပည့္စြမ္းေဆာင္ လုပ္သြားမယ္တဲ့”
“ေဟ့ စိန္လား … ေဟ့ ျမလား … ေဟး လာ ေမာင္ တို႔ ၀ါး လား လား လား လား လား လား လား”

အဆက္မျပတ္ ေအာ္ဟစ္ၿပီးေနာက္ ေလအိုးတေယာက္ ပါးစပ္ကို လက္ႏွင့္အုပ္ရင္း ရယ္ေနေလသည္။ ေရႊဂ်ဳိးက အေဖ်ာ္ေကာင္တာဘက္ လွည့္ၾကည့္ရင္း အေဖ်ာ္ဆရာေလး ပိုက္ေထြးကို လွမ္းေမးလိုက္သည္။

ေရႊဂ်ဳိး ။ ။ ေဟ့ ပိုက္ေထြး မင္းအစ္ကို ကိုေလအိုး မနက္ေစာေစာစီးစီး ၀က္႐ူးျပန္ေနတာလားကြ၊ အျမႇဳပ္မထြက္႐ံု တမယ္ပဲကြာ၊ ဘယ္လိုျဖစ္တာတဲ့တုန္းကြ။ လက္ဖက္ရည္ေဖ်ာ္ေနရင္းမွ ပိုက္ေထြးက ျပန္ေအာ္ေျပာသည္။

ပိုက္ေထြး ။ ။ အရင္ေသာက္ေနတဲ့ေဆး ကုန္သြားလို႔ေနမွာေပါ့။ ေသာက္ေနက်ေဆး မေသာက္ရလို႔နဲ႔တူပါတယ္ အစ္ကိုေရႊဂ်ဳိးရာ ဟား ဟား ဟား။

ပိုက္ေထြး၏ ရယ္သံအတိတ္တြင္ ေလအိုးဘက္လွည့္ကာ ေရႊဂ်ဳိး ေမးခြန္းထုတ္လိုက္ေတာ့သည္။

ေရႊဂ်ဳိး ။ ။ ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ မနက္ေစာေစာစီးစီး ခုႏွစ္ရက္သားသမီး နားမခ်မ္းသာေအာင္ ႏွိပ္စက္ေနရတာလဲ ကိုေလအိုးရဲ႕၊ လင္းစမ္းပါဦး။

ေလအိုး ။ ။ ဟား ဟား ဟား ဟား (စကားမစမီ ပါးစပ္ကို လက္ႏွင့္အုပ္ၿပီး ေလအိုး ရယ္ေနျပန္)၊ ခင္ဗ်ား မသိဘူးလား ကိုေရႊဂ်ဳိး၊ ဒီေန႔ ႏွစ္ (၂၀) ျပည့္ ေရြးေကာက္ပြဲႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ေလဗ်ာ။ အဲဒါ က်ဳပ္တို႔မိတ္ေဆြႀကီး ကိုျမတ္ထက္ရဲ႕ “စိတ္ကူးမျပင္ ထိပ္ဖူး၀င္လိမ့္” သံခ်ပ္ကို သတိရၿပီး အမွတ္တရ သံခ်ပ္တိုင္ေနတာဗ်။

ေရႊဂ်ဳိး ။ ။ ေအာ္ ဒီလိုလား။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ခင္ဗ်ား ဘယ္ေလာက္ပဲ ကုန္းေအာ္ေအာ္ အမတ္မင္းေတြက နားပင္းခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာဗ်။ ထိပ္ဖူးပဲ ၀င္၀င္၊ တေတာင့္လံုးပဲ ၀င္၀င္ သူတို႔က စိတ္ကူးျပင္မယ့္ပံုေတာ့ မေပၚဘူးဗ်။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ တခ်ဳိ႕အမတ္ေတြဆို တတိယႏိုင္ငံမွာ စူခ်ီေတြ ကုန္း႐ုန္းလိပ္ေနရတယ္ေလဗ်ာ၊ တခ်ဳိ႕အမတ္ေတြက်ေတာ့လည္း ဒုကၡသည္စခန္းထဲ ေရာက္ေနၾကတာဗ်။ အဲ … တခ်ဳိ႕အမတ္ေတြက်ေတာ့ စေမာေတြ႔ၿပီး မေနာေခြ႔ေနလို႔ ခင္ဗ်ားေအာ္တာကို ၾကားႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူးဗ်။ အားရွိစရာေပါ့ဗ်ာ ဟား ဟား ဟား။ သူတို႔ေတြ အေတာင့္လိုက္ (အဲ …) ထိပ္ဖူးအ၀င္ခံခဲ့လို႔လည္း အခုလို ေရြးေကာက္ပြဲ ႏွစ္ (၂၀) ျပည့္ ႏွစ္ပတ္လည္အခမ္းအနားေတြပဲ က်င္းပေနရတာေပါ့။ မဟုတ္ရင္လား က်ဳပ္တို႔ျမန္မာျပည္ ဂႏၵီခန္းမအစည္းအေ၀းၿပီးကတည္းက ေအာင္ပြဲခံတာ ၾကာလွေပါ့။

ေလအိုး ။ ။ ေအးဗ်ာ … ဒီလိုမွန္းသိရင္ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက ေလအိုးတို႔အိမ္က ဂုတ္က်ားကို ၀င္ၿပိဳင္ခိုင္းခဲ့ပါတယ္။ ဂုတ္က်ားကမွ နအဖကို ေဟာင္ေဖာ္၊ ကိုက္ဆြဲေဖာ္ရဦးမယ္။ အခုေတာ့ “ကတိေတြ ေပးထားတာလည္း … လြန္ေနၿပီေကာ ေမာင့္အခ်စ္ရာ …. မိန္းမေခ်ာကို မညာပါဘူး … ေမာင့္ေမတၱာ ပိုပါတယ္” ဆိုတဲ့ အမတ္ေတြ ဘယ္ေရာက္ေနၾကလဲမသိ၊ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲဆြယ္တုန္းကေတာ့ “ဒီမိုကေရစီရသည့္တိုင္ … မယိမ္းမယိုင္ ႀကိဳးစားမယ္တဲ့” “ျပည္သူလူထု လြတ္ေျမာက္ေအာင္ … အားျပည့္စြမ္းေဆာင္ လုပ္သြားမယ္တဲ့” ဟား ဟား ဟား ဟား (ေျပာရင္း ပါးစပ္ကို လက္ႏွင့္အုပ္ၿပီး ေလအိုး ရယ္ေလျပန္)။

ေရႊဂ်ဳိး ။ ။ ကိုေလအိုးကလည္းဗ်ာ အေရးထဲ ၀က္ဆိုးသံနဲ႔ သီခ်င္းဆိုျပေနေသးတယ္။ အမတ္မင္းေတြကို စိတ္ညစ္ရတဲ့အထဲ စကားကို ေကာင္းေကာင္းေျပာစမ္းပါဗ်။

ထိုစဥ္ လက္ဖက္ရည္ႏွင့္ ေရေႏြးအိုး လာခ်သည့္ အေဖ်ာ္ဆရာေလး ပိုက္ေထြး၏ မုိဘိုင္းလ္ဖုန္းမွ ေတးသံသာတပုဒ္ လႊင့္ထုတ္လို႔ေနျပန္သည္။

“ေမွ်ာ္ကာသာ က်န္ရစ္ခဲ့ေပါ့ … ျပင္ဦးလြင္က ေမ … အခါခါပင္ လက္ကေလးျပကာ …”

ပိုက္ေထြး၏ သီခ်င္းသံကို နားစြင့္႐ံုရွိေသး ေလအိုး၏ ပါးစပ္ေသနတ္က ၾကားျဖတ္၀င္လာသည္။

ေလအိုး ။ ။ ဖုန္းေပါင္ထားတာ ျပန္ေရြးၿပီးၿပီေပါ့ေလ ဟုတ္လား ပိုက္ေထြး။ ဒါေပမယ့္ကြာ … အသံနဲ႔ ႏွိပ္စက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္းတို႔၊ အယ္လ္ဆိုင္းဇီတို႔နဲ႔ ႏွိပ္စက္တာပဲ ေလအိုးတို႔က ခံခ်င္တာကြ။ အခုေတာ့ ျပင္ဦးလြင္က ဘယ္ေဂၚရခါးမကို တမ္းတေနျပန္တာလဲ ပိုက္ေထြးရာ မင့္သီခ်င္းကလည္း …

ပိုက္ေထြး ။ ။ အစ္ကိုေလအိုးတို႔က အႏုပညာနဲ႔ မိုင္ေပါင္းကုေဋေလာက္ေ၀းေနေတာ့ ရွင္းျပလည္း ဘယ္နားလည္မွာလဲေနာ္ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား အစ္ကိုေရႊဂ်ဳိး။

ေလအိုးကို သာသာႏွင့္နာနာ ႏွက္ၿပီးေနာက္ ပိုက္ေထြး အေဖ်ာ္ေကာင္တာဆီ ၿပံဳးၿပံဳးေလး ျပန္လစ္သြားေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ေရႊဂ်ဳိးက စကားစ ျပန္ဆက္လိုက္သည္။

ေရႊဂ်ဳိး ။ ။ ကဲပါ ကိုေလအိုးရာ၊ အားအားရွိ ပိုက္ေထြးကိုပဲ ျပႆနာရွာမေနစမ္းပါနဲ႔။ စကားအေကာင္း ဆက္ၾကရေအာင္ပါ။ ဒီလိုဗ်ာ အမတ္မင္းေတြက ခုနက ခင္ဗ်ားတိုင္တဲ့ သံခ်ပ္ထဲကလို ကတိေတြေပးတုန္းက ေပးၿပီး အခုက်မွ ဘာျဖစ္လို႔ ႐ူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရတာလဲဗ်။ ျပည္သူကေပးတဲ့ မန္းဒိတ္နဲ႔ အစိုးရဖြဲ႔ရမွာ သူတို႔တာ၀န္မဟုတ္လားဗ်။

ေလအိုး ။ ။ ေအာ္ဗ်ာ အဲဒီတုန္းက သူတို႔လည္း ေဒၚစုအရွိန္အ၀ါနဲ႔ အာဏာကို လြယ္လြယ္ရမယ္ထင္ၿပီး လွ်ာအ႐ိုးမရွိ ကတိေတြ ေလွ်ာက္ေပးခဲ့တာေနမွာေပါ့။ ကလိန္ကက်စ္ နအဖနဲ႔ တကယ့္နဖူးေတြ႔ဒူးေတြ႔လည္း ရင္ဆိုင္ရေရာ အရည္အခ်င္းေတြ ေပၚေတာ့တာေနမယ္ဗ်။ အာဏာရွင္ဆိုတာကေတာ့ ဖိႏွိပ္မွာ၊ ရက္စက္မွာ သဘာ၀ပဲေလဗ်ာ။ သူ႔အလုပ္ပဲဗ်။ အဲဒီၾကားထဲကပဲ အစိုးရဖြဲ႔ႏိုင္ေအာင္ ႀကံေဆာင္ရမွာ အမတ္မင္းေတြ တာ၀န္ေပါ့ဗ်။ အခုေတာ့ သူတို႔က ေရွ႕ကေန မားမားမတ္မတ္ ဦးမေဆာင္ရဲေတာ့ ျပည္သူေတြ ေက်ာေကာ့ေအာင္ ခံၾကရတာေပါ့ဗ်ာ။

ေရႊဂ်ဳိး ။ ။ ေအးဗ်ာ … က်ဳပ္တို႔က ကိုယ့္ျပည္သူေတြ ျမန္ျမန္လြတ္ေျမာက္ေစခ်င္လို႔သာ အစိုးရဖြဲ႔ၿပီး တိုက္ပြဲ၀င္ဖို႔ တိုက္တြန္းေနရတာ။ အစိုးရဖြဲ႔ေလမလားဆိုၿပီး လည္ပင္းရွည္ေအာင္ ေမွ်ာ္ေနရတာ။ ေတာ္ၾကာ အမတ္မင္းေတြက က်ဳပ္တို႔ တြန္းေလ လန္႔ေလျဖစ္ၿပီး နယ္စပ္ကို ထြက္လာ၊ ၿပီးရင္ IOM ကားေပၚတက္ၿပီး တတိယႏိုင္ငံကို ဒုိးကုန္ၾကလို႔ လက္ျပႏႈတ္ဆက္ရတာပဲ အဖတ္တင္ေနပါဦးမယ္ဗ်ာ။ အရင္အမတ္ေတြတုန္းကလည္း အခါခါ လက္ျပခဲ့ရလို႔ လက္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ေညာင္းေနၿပီဗ် ဟား ဟား ဟား။

ေလအိုး ။ ။ အင္း အဲသလိုသာဆို က်ဳပ္တို႔လည္း ခုနက ပိုက္ေထြးဖြင့္တဲ့ သီခ်င္းလို “ေမွ်ာ္ကာသာ က်န္ရစ္ခဲ့ေပါ့ ျပင္ဦးလြင္က ေမ … အခါခါပင္ လက္ကေလးျပကာ” ဆုိတဲ့ကိန္းဆိုက္ၿပီေပါ့။ စိတ္ညစ္ပါတယ္ဗ်ာ။ သူတို႔ကို ေမွ်ာ္ေနလည္း အပိုပဲျဖစ္ေတာ့မယ္နဲ႔တူပါရဲ႕။ ကဲ … အိမ္ကေန ေလအိုးကို အေမွ်ာ္ဆိုက္ေနမယ့္ ခ်စ္ဇနီးပူပူေႏြးေႏြးဆီပဲ ေျပးေတာ့မယ္ဗ်ာ။ အက်ဳိးရွိမယ့္ဟာ လုပ္တာပဲ ေကာင္းပါတယ္ ဟဲ ဟဲ။

ေျပာေျပာဆိုဆို ေလအိုးတေယာက္ “ေမွ်ာ္ကာသာ က်န္ရစ္ခဲ့ေပါ့ … ျပင္ဦးလြင္က ေမ … အခါခါပင္ လက္ကေလးျပကာ …” ဟု ဆိုညည္းရင္ စက္ဘီးေပၚတက္ကာ ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး လက္ျပထြက္ခြာသြားသကဲ့သို႔ ေရႊဂ်ဳိးလည္း အမတ္မင္းေတြအေၾကာင္း ေတြးရင္း က်ေနသည့္ ဆယ့္တက်ပ္ (အဲ …) စိတ္ဓာတ္ကို ျပန္ဆြဲတင္ၿပီးသကာလ တင္းေနသည့္ ဆီးအိမ္ကို ျပန္ပိန္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ရန္အလို႔ငွာ ဆိုင္ေနာက္ေဖးသို႔ ငိုင္ေလွ်ာက္ကေလး ေလွ်ာက္ခဲ့ေလသည္တကား။ ။
Copy from http://www.khitpyaing.org/

အဆံုးထိဖတ္ရန္...